Windows LiveWindows Live™
 
 
RıZa BeRKaN 的个人资料r.B.g. / " Sevgi, saygı ...照片日志列表更多 工具 帮助

日志
    2009/11/26

    BaYRaM TaDıNDa CuMa / CuMa TaDıNDa BaYRaM MüBaReK oLSuN



    Sevgi, barış, kardeşlik, dayanışma duygularının yoğunlaştığı, ümmetçe ve milletçe birlik ve beraberliğin daha da pekiştirildiği bir Cuma’ya bir Kurban Bayramı'na daha kavuşmanın mutluluğunun yaşadığımız, bayramın bilhassa dünya üzerinde hayatları acı ve gözyaşından ibaret olan insanlara huzur ve neşe getirmesini, kanayan yaralara merhem olmasını, bayramın tüm insanlık için barış, huzur, güven ve hayırlara vesile olmasını Cenab-ı Haktan niyaz ediyorum.

    Hayatın hızlı akışı içinde çoğu zaman bilinçsiz ve sorumsuz şekilde tükettiğimiz zaman sermayesini, barış, sevgi, huzur, paylaşım ve kardeşlik gibi değerlerle kazanca dönüştürme imkânı sunan kutlu zaman dilimlerinden birine, bir Kurban Bayramına daha erişmenin mutluluğu içindeyiz. Yüce Mevla’nın ‘gel’ çağrısına, ‘lebbeyk’ diyerek cevap veren hacılarımızla birlikte kutsal beldede bulunmanın coşkusuyla, tüm vatandaşlarımıza ve din kardeşlerimize kutsal topraklardan selam ve hayır dualarımı gönderiyorum.

    Bayramlar, sevinme ve sevindirme günleridir. Bayram, basit çıkarların, kısır çekişmelerin, bencil hırsların, anlamsız kırgınlıkların insan benliğini kuşatan duvarlarını yıkarak kişinin kendini aşması, etrafındakilerin farkına vararak paylaşmanın, kucaklaşmanın ve sevmenin engin ufuklarında kâmil insan olmanın tadını doyasıya yaşayabilmesi demektir. Bayram namazlarının topluca, yan yana ve omuz omuza büyük bir coşku ile kılınması, bayramın aynı zamanda birleşme ve bütünleşme demek olduğunu, ayrılık ve farklılıklarda boğulmanın bizi zayıflatacağını, birbirimizin yanı başında olmanın bizi toplum ve millet olarak güçlendireceğini anlatır hepimize.


    Bu bayrama adını veren Kurban ibadeti, kişinin manen Allah’a yakınlaşmasına vesile olurken, malî yönüyle de sosyal dayanışmayı güçlendir. Kurban ibadeti, Hz. İbrahim ve Hz. İsmail’in Allah’a gösterdikleri tam sadakat ve teslimiyeti temsil etmesi yönüyle kişiyi bu yolda ileri bir mertebeye taşırken, aynı zamanda ona paylaşmayı, ötekine yardım elini uzatmayı, bütün insanları sevgiyle kucaklamayı da öğretir.

    Milletimiz, kurban ibadetine ayrı bir önem vermekte ve malî imkânı bulunanlar bu ibadeti yerine getirmeye çalışmaktadır. Ancak bu ibadetin yerine getirilmesi kadar onu ifa ederken gözetilmesi gereken ilkeler ve amaçlar da önemlidir. Bu nedenle, bütün müslümanların, özellikle, kurbanın ehil kimseler tarafından ve usulüne uygun şekilde kesilmesine özen göstermeleri, kurbanlık hayvana şefkatle davranmaları ve çevre temizliğine riayet etmeleri konusunda çok daha duyarlı olmaları gerektiğini tekrar hatırlatmak istiyorum. Unutmayalım ki, bu hususlara dikkat etmemiz hem dini hem de insani sorumluluğumuzdur.

    Bu duygu ve düşüncelerle, bizleri bir kez daha Kurban Bayramına eriştiren Yüce Mevla’ya hamdediyor, başta Siz değerli gönül dostlarımız ve sevdikleri olmak üzere, milletimizin, yurtdışındaki tüm vatandaşlarımızın, soydaşlarımızın ve bütün dindaşlarımızın kısaca Ümmet-i Muhammed'in bayramını içtenlikle kutluyor, bayramın tüm insanlık için barış, huzur, güven ve hayırlara vesile olmasını Cenab-ı Haktan niyaz ediyorum.

    BEĞENDİYSEN VE ALANINA EKLEMEK İSTERSN YORUM YAZ - BLOG AL'A BAS SENiN OLSUN.

    11:49:27 | 添加评论 | 阅读评论 (2) | 固定链接 | 写入日志 | SeVGi, SaYGı ve HüRMeTLeRiMLe...
    2009/11/15

    BaZı iNSaNLaR VaRDıR Ki; ÇoK ŞeY iFaDe eDeRLeR...



    Bazı insanlar vardır ki hani nasıl desem, dört dörtlüktür hayat dolu, neşeli, canlı…
    Arkadaşlıkta ve dostlukta bağlılıkları güçlüdür. Mutluluklarını neşe ve coşkuyla yaşar. Çabuk kırılsa da ince düşünür, hassas ve duygusaldır… Fikir insanı olup fikir üretmeyi sever. Karşısındakine huzur ve dinginlik verir. Girdikleri her ortamda pozitifliği yansıtır.

    Bazen ruh hallerinde iniş çıkışlar yaşasalar da, genel olarak onlar alçakgönüllü, paylaşmaktan keyif alan, açık yürekli, merhametli ve şefkatlidir.

    Bakışlarındaki yumuşaklık ve sevecenliği öne çıkaran o temiz ruhlu karakterleri onları herkes tarafından aranan insan yapar.

    Çok iyi bir sırdaş ve hatta akıl hocasıdırlar.

    Zaman zaman kırıldıklarında, hırslandıklarında, kalabalıklardan uzaklaşıp sessiz sakin ortamlarda içlerine kapanırlar, tek başına dinlenip tazelenir ve keyif alırlar sonrada bu keyifli halleriyle yine keyif verirler.

    Saf, doğal, neşeli ve hatta zaman zaman çocuksu halleriyle herkes tarafından sevilirler. Onlar sevgi, saygı ve güven duygularıyla hareket eder ve size kendi çıkarlarından daha çok önem ve öncelik verirler.

    Öyle bazıları gibi haksızlığa sessiz kalıp seyretmezler. Size inanır, güvenir ve iyiliğinizi ümit ederler. İstekleriniz onlara ağır gelmez ve sizi taşırken yorulmazlar.

    Onlarla bir arada iken kendinizi rahat hissedersiniz, zira size yol gösterirler ama bu gösterimde kendinizi yargılanmış hissetmezsiniz, kusurlarınızı deşmezler, size onlardan nasıl kurtulabileceğinizi hissettirirler. Samimi, içten ve doğru sözlü oldukları için kendinizi kandırılmış hissetmezsiniz.

    Kısa ve uzun vadeli hedefleri vardır ve bu hedefte ne gereğinden fazla hızlı ne de gereğinden fazla yavaştırlar… Güzel bir tempoları vardır, hayatı ritmik yaşarlar.

    Onlarda kibir yok gibidir ve yaratılmışa nankörlük etmezler… Kimisi gibi her şey boş, nasıl olsa bir gün öleceğiz masalları okumazlar böylece yaradanın özenine, emeğine sevgi ve saygı gösterirler. Düşünsenize siz büyük bir özen ve emekle biri veya birileri için bir şey yapıyorsunuz ama onlar o şeye boş gözlerle bakıp önemsenmiyorlar ne hissederdiniz?

    Onlar insanlarla iletişim kurmayan, konuşma biçimi ağır, sessiz,
    içine kapanık, mutsuz ve umutsuz değillerdir. Gelişime açık, tv izleme alışkanlığına karşı okuma alışkanlığını korumuş birer beyefendi ve hanımefendidirler.

    İşte böyle bazı insanlar vardır ki gerçekten çok şey ifade ederler. Onları birkaç kelimeyle izah edemezsiniz.

    Ama illa da istiyorsanız onlara bakıp, iyi ki varsın diyebilirsiniz...

    Sarp KAYA

    BEĞENDİYSEN VE ALANINA EKLEMEK İSTERSEN YORUM YAZ - BLOG AL'A BAS SENiN OLSUN.
    16:44:07 | 添加评论 | 阅读评论 (2) | 固定链接 | 写入日志 | SeVGi, SaYGı ve HüRMeTLeRiMLe...
    2009/10/30

    HüZüN ÇiÇeĞiM

    Hüzün gülümseyişlerimde sevdadır dokunamadığım!
    Bakamamaktır gözlerine sevgilinin,
    Duymamaktır toprağın sesini,
    Bilememektir belkide hüzün, bilinsede her şey!
    Hüzün evimizin çatlak duvarından içeriye giren üşümektir!

    Hüzün hiç bir zaman hiç kimseye anlatamadığımdır,
    Yüreğini ortaya koymaktır benim ülkemde hüzün
    Bulut bulut dolaşıp kaybolmaktır birden bire gölgesiz!

    Hüzün üşümektir temmuzunda güneşe inat!
    Deniz olsanda ıslanamamaktır,
    Özgür olsanda koşamamaktır,
    Dalgasız kalmaktır limanı olmayan günlere!

    Hüzün Özgür olmaktır bazen
    Olamamaktır birde,
    Olmamış gibi çaresizliktir
    Nerde diye sormaktır hüzün!

    Dilsiz olmaktır belkide hüzün
    İzlemektir kör olsanda gideni ardından!
    Hüzün Özgür gülümsemelerin en güzel rengine bakıp
    Siyah beyaz kalmaktır!

    Hüzün dudaklarındaki ter damlasına dokunamamaktır!
    Yüreği yanmak, kül olmaktır hüzün,
    Külünden yine yangınlara koşmaktır!
    Uzun bir yolun sonundaki yolsuzlukla karşılaşmaktır belkide Hüzün
    Kocaman bir boşluğa sarılmaktır!

    Susmaktır Hüzün çığlık çığlığa!

    S u s t u n!

    S
    u
    s
    t
    u
    m!

    S U S T U K!


    BEĞENDİYSEN VE ALANINA EKLEMEK İSTERSEN YORUM YAZ - BLOG AL'A BAS SENiN OLSUN.

    19:14:21 | 添加评论 | 阅读评论 (2) | 固定链接 | 写入日志 | SeVGi, SaYGı ve HüRMeTLeRiMLe...
    2009/10/11

    SeVGi BaĞLaRı



    Sevilmeli insan, hem de kusurlarıyla sevilmeli. Zaten onu güzelleştiren biraz da kusurları değil mi!. Neye yarardı herkesin tam ve mükemmel olduğu dünya. Sıkıntısı çekilir miydi onun hiç. Kötülüklerin bilinmediği yerde iyilikler nasıl bilinir ki? Kusur olmayan, çirkinlik bulunmayan ortamda mükemmelin, güzelin ne kıymeti olur!. Zıtların bayram yeri değil mi burası? Ve zıtların çocuğu değil mi insan? Güzelse insan, sevimliyse, bu haliyle, bu yapısıyla güzel ve sevimli. Öyleyse insan, insan olarak sevilmeli. Hiç hayale kapılmadan, ütopik olmadan, ona olmayan şeyler yakıştırılmadan. Bu şarkı kendi güftesiyle bestelenmeli, kelime katılmamalı güfteye. Çirkinleşir sonra, sevimsizleşir, kulak tırmalar ilâve kelimeler. Şiir ahengini kaybeder. Dümdüz bir ova, hatta bir çöl düşünün, dağları, bayırları olmayan; işte oraya döner insan şiir ahengini kaybedince. Çekilmez olur, sıkıntılı olur. Deniz dalgalarıyla sevilir. Ovalar tepelerle bütünleşir, seyredilmeye doyum olmaz hafif hafif dalgalanan denizi, tepelerle içice, koyun koyuna düzlükleri.. Dalga dalgadır insan duygularıyla. Düzlükleri, çukurları ve tümsekleri vardır onun his âleminde. Sıçrama taşı gibi durmaktadır zaafları önünde. Bu zaaflarla mükemmeli yakalayacaktır insan. Günah işleyecek, tevbe kapısına koşacaktır. Sevilecektir Rabb'i tarafından. Dönüşüyle Rabb'ini hoşnut edecektir. Çölde bineğini yitirmiş insan ümitsiz bakışları arasında bineğini başucunda bulması sevinciyle anlatılır hadîslerde, günahkâr kulun İlâhî dergâha dönüşü. Mukaddes sevinç verir Rabb'e kulun geri gelişi, günahla kaybolmuşken biraz önce. Hiç günah işlenmeyen dünyadan hoşnut olur muydu Mevlâmız acaba? Onun affediciliği nasıl tecelli edecekti böyle bir dünyada? Engin rahmeti nasıl gözler önüne serilecekti günahsız dünyada? Eğer, deniliyor hadîste, siz hiç günah işlemeseydiniz, Allah sizi götürür, yerinize günah işleyip tevbe eden insanları getirirdi.. Allah (cc) bizi bu halimizle seviyor demekki.. Günahkâr halimizle. Ama günaha rızası ve izni yoktur O'nun. Çünkü "gayûr" dur Allah, gözlerin kendisinden başkasına çevrilmesini istememektedir. Kendine has keyfiyetiyle kıskançtır O, sevdiklerini yine kendine yakışır ölçüde kıskanmaktadır. Günah insanı Rabb'den uzaklaştırdığı için müsaade yoktur günaha.. Günahların yasaklanmasında dahi bir sevgi saklıdır insana. Rabb'in insana sevgisi saklıdır.

    İlâhî ahlâk Ölçüsünde sevilmeli insan bizlerce de. Sevgi bağlarıyla sımsıkı bağlamalıyız kendimizi insana. Kusurları şefkat perdemizle örtmeliyiz daima. Kusurlu insana şefkat beslemeliyiz, acımalıyız, sevgi örgümüzle kuşatmalıyız onun her yanını, kusurlarıyla baş-başa bırakmamalıyız onu. Sevdiğimiz için, kıskandığımız için gözünü insanlık dışına kaydırmasına izin vermemeliyiz. Her insan sevilmeye layıktır böyle insan olduğu için sadece. Başka meziyet aramaya gerek yok sevmek için insanı. Yeter insan olmak ona, sevmek için de bu yeter bize. Nice ortak noktalar hatırına aramızdaki. Varlığa ermiş olmak birincisi. En büyük lütuf sofrasında beraber oturuyoruz bütün insanlarla. Diğer varlıklarla da müşterek olduğumuz noktadır bu çizgi. Yokluk girdabından kurtuluşumuzu kutlamak düşer sevgi bâdeleriyle. Cehennem dahi yokluğa göre cennetlerin en güzeli. Ebedi yokluk ne müthiş çile. Çile de değil o. Yok çünkü öyle bir çile. Bütün ızdırap mefhumlarının üstünde bir kelimeyle ifade edilmeli yokluk. Kendisiyle ifade edilmeli. Yokluk denince vicdanın feryadı duyulmalı "Ebed" diye yankılanan ruhun en derin yerlerinde. Sonra kavurucu ateşin nasıl kol kol gezdiğini ve bu feryadı yakıp kül etmeye çalıştığını görmeye çalışmalı insan yokluk denen kelimenin çağrıştırdıklarıyla. Felaketzedelerin uğradıkları beladan kurtulduklarında attıkları sevinç çığlığı doldurmalı ortalığı yokluk belasından kurtulmuşlar arasında. Cins ve tür ayrımı olmaksızın toplu sevince katılmalı her varlık. Bu sevinç birliği ile birbirlerine daha yakın olmalı varlığa erenler. Bir bağ kurulmalı aralarında, sevgi adına. Yaratılmış olmanın hazzını tatmalılar hepsi. Sınırsız olmalı sevgileri, evrenselleşmeli, bütün kâinatı içine almalı. Gökyüzündeki sistemlere yol vurulup gidilirken sevgiyle, mikroskobik varlıkların hakkı da unutulmamalı. Herşey sevilmeli. Yaratık olduğu için herşey, Yaradan'dan ötürü sevilmeli.


    Hakkı büyüktür bu ortak noktanın. Allah'a ait olmak her varlığın seçkinlik payesidir varlığa ermemişlerden süzülerek elde edilmiş olan. Melek de O'na aittir semek de. Sevgiyle korunmalı bu hak. Âlemlerin Rabbi'ne hürmetin ifadesidir, her âlemi kabullenme ve hakkına riayet etme. Onların kendi içlerinde terbiyeye tâbi tutulduğu ve başıboş bırakılmadığını düşünme hürmet uyarmalı insanda her âleme karşı ve o âlemi meydana getirenlere karşı. Ferde hürmetin bittiği yerde topluma hürmet de bitmiştir. Bir insanı dirilten bütün insanları diriltmiş gibidir Kur'ân ölçüsünde. Aksine aynıdır. Bir insanı Öldüren bütün insanları öldürmüş gibidir. Bu insanlara ait hüküm değildir sadece. Muhatap insan olduğu için böyle söylense bile.. Muhatap karınca olsaydı, ona da böyle hitap edilecekti. Bir karıncayı diriltme veya öldürme bütün karıncaları diriltme veya öldürmedir, denilecekti. İlâhî sanata işaret olması bakımından yüklendiği vazifede insandan farkı yoktur karıncanın. Sinek küçük değildir bu yönüyle Kaf-dağı'ndan. Karınca yuvasını yaktırdı diye, bir Nebi'ye ikaz gelir Yüce Dîvan'dan, hadîsin bize öğrettiğine göre. Yavrularını bıraktığı. yerde bulamayınca çırpınan, oraya buraya gidip gelen ana kuşun hali yüreğini sızlatır Allah Rasulü'nün ve yuvadan yavruları alan sahabiye İkazda bulunur, biraz da sert konuşur sahabi de olsa, kuşun hakkını gözetmeyenlere.. Bir kedi yüzünden bir kadının nasıl cehenneme gittiğini anlatır yine bize hadîsler. Hakkına riayet edilmediği için kedinin. Kötü yolda sürüklenen bir kadın da cennete gider, susuzluktan ölmek üzere olan bir köpeğe, ayakkabısıyla kuyudan su çıkarıp verdiği için... Yaptığı kötülükler siliniverir birden gösterdiği hürmet adına Allah'ın bir yaratığına. O köpek bile olsa, kabul görür, iltifat görür bu davranış. İyiliklerden hiçbirini, velev çok küçük de olsa, küçük görmek doğru değildir asla.. Kime karşı yapılırsa yapılsın, İyilik ahirette kazançlı çıkarır yapanı. Sevgi yatar çünkü bütün iyiliklerin altında. Şefkat emzirir iyilikleri çok kere. Varlığın mayası sevgiyle, şefkatle yoğrulduğu için iyilik vardır dünyada. Dünya asıl yurt değildir hiçbir iyiliğe. Fesattır, kötülüktür alçaklığın asıl malı. Alçak dünyanın asıl malı fesattır, kötülüktür. Sonra inmiştir sevgi yeryüzüne. Yüz sevgiden sadece biri inmiştir ve işte bu kadarcık sevgi doğurmaktadır bütün iyilikleri. Varlık arasında kurulan sevgi bağları, sadece yere inen bu bir tek sevginin ürünüdür. Doksandokuzu Rabb'in yanında kalmıştır o sevginin. Ahirette meyve verecektir kalan kısım. Ahiret, ona layık olanlar için bütünüyle sevgi olacaktır şüphesiz. Kötülük, çirkinlik hayal dahi edilemeyecektir cennette. Billur billur sevgidir cennet. Yürekler sevgi dolar orada. Yüreklerini sevgiyle doldurabilenler cenneti dünyada da yaşarlar bir parça. Ondan mahrum olanlar bu cennetten de ahiret cennetinden de mahrum kalırlar. Sevgisiz cennet olmaz çünkü. Oraya, herşey denilir de cennet denilmez.. Yerdekilere sevgi gösteren göktekilerden sevgi görür. Gök ehliyle yer ehlini birbirine bağlar sevgi. Kuvvetli bir bağdır o. En kuvvetli bağdır sevgi bağı. O koptuğunda kopar herşey, kupkuru kalır yapılanlar. Sevgi yoksa yapılanların özünde, sadece bir kışırdır, şekildir, gösteriştir, ikiyüzlülüktür davranışların bütünü. Can yoktur, ruh yoktur o külçede. Samimiyet yoktur herşeyden önce. Gizli yerde, gözden ırak kalındığında vurulur davranışlar mihenk taşına. Samimi ve sevgi dolu olanlar böyle yer ve zamanlarda daha bir serpilir, daha bir güzelleşirler. Diğerleri dökülür birer birer. Zorakileşir, silikleşir, sararır, solar işlenenler. Takatleri kesilir, gece yolculuğuna güç yetiremez samimi olmayan işler, ameller.. Sevgiden nasipsizlikleri sebebiyledir bu netice. Güzellikler gider sevgi gidince.

    Piramide benzer sevgi halesi. Zirveleştikçe daralır çerçeve. Bütün canlılar sevilir ikinci derecede, bütün varlıklardan süzülerek yukarıya doğru. Sonra hayat sahibi varlıklar, sonra şuurlular.. Melekler, cinler ve insanlar.. Çerçeve daha da daralır bu platformda. Melekler mutlak sevilir, hiç ayırım yapılmadan. Cinlere, insanlara gelince onlar arasında merhaleler başlar sevgi adına. İyisi kötüsü sevilir öncelikle, varlıkları, hayat sahibi oldukları ve şuurları bulunduğu için. Sonra bunlar yeterli gelmez diğer merhalelerde. Orada iman ve salih amel girer devreye.

    İmanın sevgisi ayrı bir yer tutar gönülde. Allah sevdirmiştir sevdiklerine imanı çünkü. Küfürden, inkârdan nefret ettirdiği gibi onları. Bu sevgiyle severler inananlar birbirlerini. Sevmeliler birbirlerini. Bağlanmalılar aynı vücudun azalan gibi birbirlerine. Birinin derdi hepsinin olmalı, sevinçler yansımalı birinin sevinciyle hepsinin içine. Bilmeden, sezerek üzülmeli veya sevinmeliler onlar. İkizlerin hassasiyeti sarmalı duygularını. Cins cinsi çeker, derler, doğrudur bu söz. Temizler temizlere, pisler pislere yanaşır, herkes kendisi gibi olanla kaynaşır daima. İnananlar da öyle. Bu cazibe biraraya getirir, kardeş yapar müminleri birbirleriyle. Kardeşlikleri imandan dolayıdır. İmanları kadardır o zaman kardeşlikleri. Zedelenmişse kardeşlik, imanlarında zaaf vardır mutlaka onların. Dertlenmiyorlarsa birbirlerinin derdiyle ve paylaşmıyorlarsa sevinçlerini birbirleriyle, mutlaka imanları tekrar gözden geçirilmelidir müminlerin. "Ey iman edenler, iman edin", buyruğundaki ikazı hatırlayarak. Kardeşliğin, sevginin değeri, ölçüsü imandır bu noktada. "İman etmedikçe cennete giremezsiniz, birbirinizi sevmedikçe de iman etmiş olamazsınız" buyuruluyor hadîste. Sevgiden geçiyor cennete giden yol. Cennetdaş olmanın yolu sevgiden geçiyor..

    Salih amel sahipleri bir başka severler birbirlerini. Allah için sevmenin abidesini şekillendirir onlar bu sevgileriyle. Hele aynı ülküye gönül vermişlerse. O zaman sevgi ayrı derinlik, ayrı buud kazanır. Onlar öz benliklerinden yeğ tutarlar ülküdaşlarını. Kardeş bilirler birbirlerini. Kardeşlerini tercih ederler her hususta. Nefislerini yere çalarlar kardeşleri önünde, kardeşleri için. Makamda, mansıpta, insanların ilgi odağı olmada.. Önce onlar için severler sevilecekleri, sonra kendileri için severler. Öncelik tanırlar kardeşlerine sevgide. Kendilerini sevseler, kardeşleri onları sevdiği için severler. Sevgide ince ve sırlı nokta.. Babasının hidayetine gözyaşı döken Sıddık'ın sevgisi. Keşke babam yerine iman eden Ebu Talip olsaydı, diye inleyişi.. Çünkü Ebu Talip, sevgiliye, Ebu Kuhafe'den daha sevgilidir. Faruk, Üsame'yi niçin oğlu Abdullah'a tercih etmiştir, maaş tayininde? Çünkü demiştir Faruk oğluna, "onun babası senin babandan, o da senden Sevgiliye daha sevimliydiler."

    Sevgi delil ister elbet. Sevdiğinden bitip tükenmeyi gerektirir. Onun için belası çoktur sevgi yolunun. Ehil olmayanlar girmesin diyedir bu yoldaki handikaplar. Onları aşmadan sevgiliye ulaşmak imkânsız. Sevgilinin kim olduğuna bağlı biraz da yolun zorluğu. Allah'ı sevmekse ufuk nokta, bitip tükenmek gerek o noktaya ulaşıncaya dek. Fâni olmak gerek O'nda. Rasulüne uymaktan geçiyor onun sevgisini kazanmak. O'nu sevmek ayrı bir paye; fakat O'nun tarafından sevilmek daha başka bir mazhariyet. Ama ölçü şu: Sen O'nu ne kadar seviyorsan, O'ndan o kadar karşılık görürsün. O'nun senin kalbindeki yeri ne kadarsa, sen de O'nun katında o kadar yere sahipsin. Sen O'na kavuşmayı ne denli istiyorsan, O da Zatına uygun şekilde sana kavuşmayı o kadar istemektedir. Başka sevgililerde, başka sevgililer arasında olmayan dengedir bu. Sevgi dengesinde mûcize.

    Sevgide dengeyi bulmak oldukça güç bir meseledir aslında. Kimi hangi ölçüde sevmeli? İnsan, çok kere bilemez bu bilmeceyi. Ama sevgi Allah için ve O'nun hesabına olursa, kendiliğinden denge gelir sevgiye. İfrat, tefrit olmaz böyle sevgide. İbadet yerine geçer bazen bu sevgi. Tebessümün sadaka olması gibi mümin kardeşe. İnsan sever anasını, babasını, eşini, çocuklarını, yakın akrabasını ve bunların hepsi sevap kazandırır insana. Komşu hakkı Cibril'i yere indirir ve durmadan komşuyu tavsiye ettirir. Büyük haktır çünkü o. O kadar ısrarla komşu tavsiyesinde bulundu ki, Cibril, neredeyse birbirlerine mirasçı olacaklarını sandım, der Allah Rasulü. Sevgi öldüğü için günümüzde komşu hakkı bilinmez hale gelmiştir. Diğer haklara dönmüştür o da.

    Evrenselleştirmek istiyoruz biz sevgiyi. Sevgi atmosferi sarsın ülkeleri. İnsanların içi sevgiyle dolsun birbirlerine. Öz benliğine yapamayacağını başkasına yapmasın en azından kişiler. Kötülüklerin, zaafların, günahların birer hastalık olduğu düşünülsün, kötüyü, günahkârı kıskıvrak yakalayan. Hastaya gösterdiğimiz ilgiyi, şefkati gösterelim onlara. Telkinlerimiz onun iyiliği için olsun hep. Bakın dünya nasıl değişecek o zaman. Kendi dünyamız değişecek. Bakış açımız bir başkalaşacak. Güzel düşünenin güzel gördüğünü göreceğiz biz de. Lezzet alacağız yaşadığımız hayattan. Kusur görmeyecek çünkü o zaman gözlerimiz. Boşlukları bakışlarımız dolduracak sürekli. Şeytanın hissesinin ne büyük olduğunu anlayacağız işlenen kötülüklerde, günahlarda. Hisse hisse pay edeceğiz işlenen suçları, nefis, şeytan, zaaf, toplum, aile, çevre ve suçlu arasında. Çok az bir hisse kalacak o zaman suçluya. Affedilebilir olduğunu göreceğiz o küçük hissenin. Affedeceğiz canımıza kastedenleri bile. Can vereceğiz onlara sevgimizle..

    Bu ferd ve toplumun sevgi halesidir sevgi bağlarıyla örülmüş olan. Devlet devletliğini yapacaktır elbette. O münasebetini hukuk üzerine oturtacaktır. Devlet, ne zulmeder ne de sevgi, şefkat gösterir. O sadece kanunları tatbik eder. Suçluya cezasını, haklıya hakkını devlet verecektir. Bu onun devletlik vazifesidir. Toplumdaki sevgi, devlet otoritesine mâni değildir. Kur'ân toplum şefkatinin cezayı tatbike engel olmamasını öğretir. Caydırıcılık açısından cezalar da birer sevgi sembolüdür, sevgi işaretidir. Doğru olanı sevmenin işaretidir.

    Bizim sevgi anlayışımız hayatta tatbik görür daima. Ütopik değildir, göstermelik değildir bu sevgi. Ve çapı bu sevginin bütün varlığı içine alacak kadar geniştir. Bütün varlık sevgi içine girdiğinde dünyamız bir başka güzelleşecektir..

    Şemseddin NURİ

    BEĞENDİYSEN VE ALANINA EKLEMEK İSTERSEN YORUM YAZ - BLOG AL'A BAS SENiN OLSUN.

    20:17:55 | 添加评论 | 固定链接 | 写入日志 | SeVGi, SaYGı ve HüRMeTLeRiMLe...
    2009/10/9

    GeRÇeK DoSTLaRa. Dostluklarınızın baki kalması dileğimle…



    >>>>>>>>>>>

    Dostlar birbirini yıkayan iki el gibidir(1); arındırırlar birbirlerini, nezih kılarlar,
    En Temiz’in huzuruna varmazdan evvel..
    Dostların birbirine niyazı, onları aklandırır.
    Alınları ak olarak çıksınlar, güzel’e nazar kılarken başları utançlarından eğilmesin diye..
    Dostlar Allah (c.c.) katında nazı geçen kul olmaları için niyaz ederler birbirlerine, birbirlerini yüceltmek dilerler.

    Hayatlarını duâyla imar edebilmek için birbirlerinin duâcısı olurlar.
    Dostlar birbirlerinin irfan yoludur; arif olma yolunda birbirlerinin
    adımlarına kuvvet olurlar.
    Namaz ve sabırla Yâr’in huzuruna vardıkları vakit huzura ersinler diye duâ ederler birbirlerine.
    Dostlar namazı dost bilsin diye duâ ederler birbirlerine…
    Dostlar birbirinin diriliğine duâcıdır, hayatta hây kalmak adına…
    Dostlar birbirinin haya/tıdır;

    beyazı dostluklarının rengi bilip adımlarlar hayatı..
    Ve.. adımları kıymetli kılar yüreklerini,
    adları murtaza kullar arasına yazılır levh-i mahfuz’da..

    >>>>>>>>>>>>> 

    Ey gündüzlerime güneş gibi doğan,  gecelerimi iyilikleriyle hep aydınlatan vefa abidesi dost! Hep yanımda olacağını düşündüğüm için mutluyum ve acılarımı azalttığın için gönlümün sarayına kondurmuşum seni…

    Bilir misin dost seninle ne günler yaşadık, ne afetler atlattık? Ama hiç yıkılmadık, sarsmadı bizi en büyük depremler bile. Umutlar biriktirdik eteklerimizde başkaları yakamozlar toplarken. Ve güldük önümüze çıkan engellere, çünkü biz beraber aştık tüm sarpa dağları.

    Hatırlar mısın bir soru sormuştun bana, canından daha kıymetli var mı bu dünyada? Cevap bulamamıştım küçücük aklımla, ama düşündüm de dost! insanın canından daha kıymetli olan şey cananıymış ve o cananların insanlar içinde en kıymetlisi biricik dostlarıymış.

    Arkadaşlarımız bir daldaki yapraklar gibi çoktur, dost! Günü gelince hepsi birer birer düşerler dalından. Ama gerçek dostluklar baki kalır, asla bitmez vefaları…

    Şimdi düşünüyorum da kaç tanedir insanın dostları ya da kaç tanedir arkadaşları, her arkadaşı dost sanmayın yanılırsınız, ya da her dostu vefasız sanmayın. Mutlu zamanında çoktur, kişinin etrafında sevenler, asıl gerçeği insan kötü gününde anlar.

    ***

    Dostluk; sevenin sevilende kendi husûsiyetlerini görmesinden kaynaklanır. Gerçek dostlar arasındaki muhabbet, fizikteki birleşik kaplar misâli, his ve fikirlerde aynîleşmeyi sağlar. Zîrâ gerçek dostluk, iki gönül arasındaki cereyan hattı gibidir. Bu cereyanla, yâni muhabbet akışı ile, dostların her hâli birbirine sirâyet eder.

    Bu itibarla gerçek dostluk; ayrı bedenlerin bir kalp ile, yâni aynı duyuşlar içinde yaşamasıdır. Dostluğun yaşatılması da, dostların her hâdise karşısında aynı duygulara sahip olmasına bağlıdır.

    Dolayısıyla duygu müşterekliğine sahip olmayanların, akrabâlık veya arkadaşlık gibi zâhirî veya tesâdüfî yakınlıklarının gerçek dostlukla alâkası yoktur. Nitekim Ebû Leheb, Hazret-i Peygamber’in öz amcası olduğu hâlde, O’na en uzak düşen bedbahtlardan biriydi. Bu yüzden dostuyla kalbî beraberliğe sahip olmayan, onun sevinciyle sevinip hüznüyle mahzun olmayanların dostluk iddiâları, dört duvar arasındaki kuru beraberlikler gibi, bir kıymet ifâde etmez.

    Dostluğun temel harcı muhabbettir. Hakîkî muhabbet; cefâları safâ, zahmetleri de rahmet hâline getirir. Bu itibarla bir kimsenin muhabbetinin gerçek olup olmadığını anlamak için, sevdiğinin meşakkatlerine ne kadar tahammül gösterebildiğine bakmak kâfîdir.

    Nitekim Cenâb-ı Hak da en çok, dostluğun zirvesinde yaşayan peygamberlerini çile çemberinden geçirmiştir.(2)

    >>>>>>>>>>>>>

    Velhâsıl, asıl dostluk zor zamanlarda da sürdürülebilen dostluktur. Mevlânâ Hazretleri’nin buyurduğu gibi:

    “Sağlık ve âfiyet zamanında herkes dosttur.  Ama dert ânında, gam vaktinde Allah’tan başka eş-dost nerede!”

    İnsanların çoğu, saâdeti paylaşmakta beraber olmaya gönüllüdürler. Felâket, ıztırap ve zorluk zamanlarında ise ortada gözükmezler. Böyleleri dost değil, menfaatlerinin arkadaşıdırlar. Gerçek dostlar, safâda da, cefâda da zevk ve şevk ile beraber olurlar.

    Hazret-i Peygamber -sallâllâhu aleyhi ve sellem- gerçek dostluğun fazîletini şöyle ifâde buyurur:

    “Yedi sınıf insan vardır ki Allah Teâlâ Hazretleri onları hiçbir gölgenin bulunmadığı bir günde, kendi (Arş’ının) gölgesiyle gölgelendirir… (Bu sınıflardan biri de) birbirlerini Allah için seven, (birbirlerinin dert ortağı olan) bir araya gelişleri ve ayrılışları bu muhabbetle gerçekleşen iki kişidir…” (3)

    RıZa BeRKaN GÜLER

    Dostluklarınızın baki kalması dileğimle…

    1-Hadis-i Şerif [Deylemi]

    2-Osman Nuri TOPBAŞ- Gerçek Dostu Nasıl Bilebilirsiniz?

    3-Buhârî, Ezân, 36

    Yüreği güzel, Sevgili Melike Abla'ya değerli katkılarından dolayı en kalbi sevgi, saygı ve hürmetlerimi sunuyorum.
    :100011: /

    BEĞENDİYSEN VE ALANINA EKLEMEK İSTERSEN YORUM YAZ - BLOG AL'A BAS SENiN OLSUN.

    20:24:47 | 添加评论 | 阅读评论 (4) | 固定链接 | 查看引用通告 (1) | 写入日志 | SeVGi, SaYGı ve HüRMeTLeRiMLe...

    SuReTLeR DüŞeR, KıRıLMıŞ AyNaLaRa



    Alemlerde, alem suretleri ile tasarruf ediyor.
    İlminde yarattıklarını, ilmi suret olarak açığa çıkarıyor, seyrediyor an be an…

    Beyin, suretlerle çalışıyor, kişi suretlerle kelimeleri anlamlandırıyor.
    Ham ve örtülü mana; resmedilebilir, şekle- kalıba dökülebilirse kavranıyor…

    “Sevgi” denmişse “seven ve sevilen” sureti...
    “İlim” denmişse “öğrenci ve öğretmen” sureti...
    “Rızık” denmişse “doyuran ve doyan” sureti...
    Hele “Aşk” ise konu, kesinlikle “iki suretin sevgisi”...

    Suretsiz hayat, suretsiz yaşam, suretsiz algı mümkün mü?...

    “Hayır”, derdim önceleri. “Kesinlikle olmaz, kavrayamayız, oturtamayız, hem sisteme de aykırı…” Kendi aklımca, “Suretsiz, aynasız olmaz” diye inandığım dönemlerde, “Hayır” der, tezimi hararetle de savunurdum… Her şey, kendini bulmak için başka suretlere, aynalara muhtaçtı bana göre…

    Celaleddin, Şems olmasa göremezdi Mevlana’yı… Usta olmasa çırak da olmazdı… Sevgili varsa Seven mutlaka yanı başındaydı…

    Salt Sevgi, salt İlim, salt Gönül olur muydu peki?..
    Suretlerin düştüğü bir nokta, aynaların kırıldığı bir safha var mıydı?...

    Ne çok kızardım Mecnun’a… Senelerce Leyla peşinde koşmuş, çöllere düşmüş, kızcağızı alıp getirdiklerinde de “Sen Leyla değilsin, benim Leylam bambaşka” diyerek Leyla’ya sırt dönmüştü… Olacak şey miydi şu Mecnun’un yaptığı?!... Nankör adam, kendine acımıyorsun bari kızcağıza acı, der, fena halde kızardım Mecnun’a…

    “İçi dışı Şems olmak”, tamamen sevgi olmak, sırf aşk olmak, salt ilim olmak muhal görünürdü bana…

    Hele Uveys El Karani (ks)’nin Muhammedimizi (sav) görmeden, işitmeden, suret kaydına girmeksizin kendinde buluşu ve duyuşu!?.. Anlaşılır gibi değildi…

    Suretlerin düştüğü, aynaların paramparça olduğu bir safha varmış, anladım!

    Ne zaman mı?

    “Yıldızlar döküldüğü zaman” diyor Kur’an!... Suret diye tutunduklarım bir bir döküldüğünde…

    “Yıldızlar kaybolurken onu tesbih et” diyor Ümmül Kitab… Suretler gözümden ve kalbimden silinirken fark edecektim fıtri kulluğumu… Ve asıl o zaman yaşayacaktım hakikatini tesbihini.

    “Yıldızların batma mevkiine yemin olsun” diyor bir başka ayette!... Yıldız diye, ışık diye yöneldiklerim karanlığa çekilip örtündüğünde anlayacaktım, aslolanın suretten beri olduğunu, ve o zaman o mevkide hissedecektim suretsizliği…

    “Batıp gidenleri sevmem” diyen İbrahim inşa etmiş Kabe’yi…

    Ortada yağmur, sel, deniz yokken gemisini inşaya başlamış Nuh?!

    Deniz yokken gemi, insan yokken ev inşa etmek, “suretsiz olmaz” kaydım nedeniyle muhal görünürdü, ama olmuştu işte…

    “Batıp gidenleri sevmem” diyen İbrahim gönül Kabe’sini inşa ederek kavrıyor an be an akan sistemi…

    Yağmur, sel, nehir, deniz kaydına aldırmadan “din anlayışını gemi sembolü ile kendi özünde inşa eden” Nuh’ta parlıyor ilk risalet nuru…

    “Ben yürüyen Kur’an’ım” demiş Ali (kv)… Kayıt koymamış, karar almamış, bugünün doğrularıyla kilitlememiş yarını, bu böyledir diyerek kapatmamış kendini, her an yeni şanda oluşu fark ederek “Yürüyen Kur’an” olmayı yaşamış!

    Suretler bir bir düştükçe yaklaşırmış insan okyanusa…

    Aynalar kırıldıkça karşıda aramaktan vazgeçer, kendinde bulmayı fark edermiş!...

    Suretsiz sevgi, suretsiz aşk, suretsiz ilim de mümkünmüş!…
    Sevginin, aşkın, ilmin hası; zaten suretsiz, aynasız yaşanırmış!...

    Ve ehli, şöyle demiş sarsan bir çıkışla:
    - Aynada arama kendini; sen, ""sendesin!..

    Sonra daha da yükseltmiş çıtayı ve BENi vurmuş taaa can evimden:

    Varlık "TEK" ise, hiç aynası olur mu?..
    ....

    Mehmet DOĞRAMACI

    BEĞENDİYSEN VE ALANINA EKLEMEK İSTERSEN YORUM YAZ - BLOG AL'A BAS SENiN OLSUN.

    17:53:46 | 添加评论 | 阅读评论 (1) | 固定链接 | 查看引用通告 (1) | 写入日志 | SeVGi, SaYGı ve HüRMeTLeRiMLe...
    2009/10/8

    SaHi MuTLuLuK NeDiR?

    Sahi mutluluk nedir?
    Dikende gül olmak mıdır? Gülde diken olabilmek midir? Bir yetimin okşanan başı olmak mıdır? O yetimin başını okşayan el olabilmek midir? Oksijen olup hayat vermek midir? O oksijeni soluyabilmek midir?

    Sahi mutluluk nedir?
    Hem sevip, hem sevilmek midir? Yoksa sevilmeden sevebilmek midir? Yârin gözlerinde a    şkı görebilmek midir? Ya da sadece yâri görebilmek midir? Pervane olup vuslatı yaşamak mıdır?

    Sahi mutluluk nedir?
    Ya    ğmur olup çatlamış topraklara düşmek midir? Çatlamış toprak olup, yağmura doymak mıdır? Bir sabah, yalnızlığını delip geçecek kapı zilinin çalması mıdır? Bir sabah yalnızlığını ve özlemlerini bitirecek bir kapının zilini çalmak mıdır? Ya da bir sabaha daha uyanabilmek midir? Güneş olup karanlıklara doğmak mıdır? Karanlık olup güneşin üzerine doğması mıdır?

    Sahi mutluluk nedir?
    İncinmeden yaşamak mıdır? İncitmeden yaşayabilmek midir? Ölçülemeyecek kadar çok paraya sahip olmak mıdır? Yoksa parayla ölçülemeyecek kadar değerli bir yüreğe sahip olmak mıdır? Gece olup yeryüzünün bütün kirlenmişliğini örtmek midir? Gündüz olup geriye kalan güzellikleri açık etmek midir?

    Sahi mutluluk nedir?
    Son anda ölmekten kurtulmak mıdır? Ölümden korkmayacak kadar hasreti yaşamak mıdır? Her şeyin yolunda gitmesi midir ? Yoksa, bin defa dibe vursan da, bin defa sıçrayıp çıkabilmek midir? Çaresizliğin darağacında, uzanan bir dost elinin ipi kesmesi midir?

    Sahi mutluluk nedir?

    Banu BAŞKAN

    BEĞENDİYSEN VE ALANINA EKLEMEK İSTERSEN YORUM YAZ - BLOG AL'A BAS SENiN OLSUN.

    11:47:36 | 添加评论 | 阅读评论 (6) | 固定链接 | 查看引用通告 (1) | 写入日志 | SeVGi, SaYGı ve HüRMeTLeRiMLe...

    SeVGiLi KaLBiMe...


     

    SEVGİLİ KALBİME

    Bu nasıl bir muhabbettir ki sana ey sevgili kalbim, doyduğumu sandıkça acıkmaktayım, doymuyor gönlüm, dudaklarım senin gönül çeşmenden akan sevgi balının tadına, ruhum ve bedenim senin yağmurlarınla ıslanmaya, arınmaya doymadı daha sevgili, attığım her adımda sana koşmaktayım, sen ise ceylan gibi süzülerek benden uzaklaşmaktasın, uzak diyarlara rüzgâr olup esmekte, okyanuslarda yelken almaktasın.

    Bir o kadar da susamaktayım sana ve sessizliğe ram olmaktayım. Bedenimde benimlesin ama sana olan aşkımı, gözyaşlarımı, feryatlarımı, isyanımı duymamaktasın, neyleyim ki aşkının hakikatiyle yansam bu manada, serabını ansam, güneşin haşmetiyle yansam, kavrularak yıkılsam çöl fırtınasında kum taneleri yaksa da ve susuz kalsam, sen kelamı kadimini, sözlerini, duygularını, hislerini her kiminle diliyorsan ona bahşet ve ona atıfta bulun ben boynu bükük yetimler gibi her günün sonunda seni beklerim bana geleceksin diye gözlerim seni göreceği günü sabırla beklemekte, şimdilik hayel âlemimde, düş ve yürek iklimimde bahşettiğin güzelliklerle, gündüzlerime ve gecelerime, sensiz zamanlarıma, hasretlerime tecelli ettiğin yüzünle yetinmekteyim... Senin yüreğinde payey-i aşkı, yeşertemiyorsam ve kuruyup çöle dönüyorsa, güllerim topraklarımda açmıyorsa, solgun kalıyorsa, naçar kalıyor, meçhulün sevdasını, bilinmeyenlerin gizemlerini, yürek yangınlarının yanardağ misali ateşlerini yaşıyorsam. Bu nasıl bir aşktır ki; âlemlere sığmayan Sen! Benim küçücük kalbime nasıl sığacaksın...

    Yanmaktayım ve yakmaktasın...Yaktıkça ferahlatmaktasın.. ve rahatlatmaktasın kor alev gibi yanan yüreğimi.. Bendesin ya... Haz alıp yaşasaydın yüreğinde ve gönlünde, kimselerin olmadığı gecelerin koynunda, aşkın kollarında nefes almayı tatsaydın, Ona mecbur kalsaydın O vakit anlardın beni ey kalbim, şimdi anlayamazsın sen yaşamadın ki beni ben gibi, yaşa beni ben gibi işte o zaman anlarsın bu yüreğimi, isyanlarımı, hasretlerde kalışımı, sensiz vakitlerde gözyaşı döküşümü, akşama tüllene günbatımın renklerinin mavi sularda İstanbul boğazında nasıl yandığını, izbe köşelerinde gözlerimin nasıl yol gözlediğini, sen aşk kokusunda kalsaydın sevda meşkini, bir şarap gibi haz ile yudumlasaydın hayatı muhakkak ki daha iyi anlardın beni ey sevgili kalbim… Her şey benim. Bendesin ya... Tüm varlıklar benim. İstemem Sensiz atacak kalbi, istemem adını anmayan bendeki bu dili, Seni özlemeyen yüreği, adın anıldığında atmayan kalbi, damarlarımda sensiz dolaşacak kanı senin için akmayacak gözlerimdeki gözyaşlarımı... Baktığında seni görmeyecek gözleri. Bu nasıl bir sevdadır ki; tüm sevdalarda SEN, Ve aslında SEN de tüm SEVDA’lar… Aşk hissedilendir senle en güzel nefestir, en güzide olan bir değerdir, zümrüt, elmastır. Gönüllerde filizlenen hazzı yeşertendir. Sen yinede gönlün elverdiği sürece, müddetçe kal kalmak istediklerinle onlara veda etme… Seni koklayamam uzaklardan hiç bakamam merhaban olmadan da artık yazamam.. Kalemim sana en son ünlem ve noktaları kor bir gün, Kor alev gibi…

    SEVGİLİ KALBİM ben SENİ SEVİYORUM!…


    BEĞENDİYSEN VE ALANINA EKLEMEK İSTERSEN YORUM YAZ - BLOG AL'A BAS SENiN OLSUN.

    10:56:03 | 添加评论 | 阅读评论 (2) | 固定链接 | 查看引用通告 (1) | 写入日志 | SeVGi, SaYGı ve HüRMeTLeRiMLe...

    SeVGi CaN VeRiR...



     

    Yaşamımızda sevginin çok önemli bir yeri vardır. İnsanoğlunu yaşama bağlayan, ona can veren tek yol sevgidir. Sevgisiz bir dünya düşünmek bile ne kadar olumsuz bir duygu. İşte, bugün de dünyada izlediğimiz gibi sevginin, barışın, dostluğun olmadığı toplumlarda kan var, gözyaşı var. Oysa sevgi o kadar güçlü ki. İnsan sevgisi, doğa sevgisi, vatan sevgisi, hayvan sevgisi, yaşam sevgisi… Ne kadar güzel değil mi? Sevgi dolu sözcükleri hayatımıza sokmak, sevgiyle yürek büyütmek… Bizi yaşama bağlayan, hayatımızdan eksik olmaması gerekli bir duygudur sevgi. Etrafımıza şöyle bir bakalım; sürekli küfür eden, insan karalamaktan öte bir şey yapmayan, dedikodu üreten olumsuz düşüncelerle uğraşan insancıklar çok mu mutlular. Hayır!.. Öyleyse mutluluk ilacımız yüreğimizde saklı: SEVGİ! Sevgi, barış, dostluk hayatımıza anlam katar, mutluluk katar; insan olmanın, üretmenin, paylaşmanın önemini ancak sevgiyle yakalayabiliriz. Dolayısıyla etrafımıza ve kendimize ancak bu şekilde pozitif enerji verir ve faydalı oluruz. Sevgiyi unutup, öfkelerimize yenik düştüğümüzde hatalar yapabiliyoruz. Ama her şeye rağmen SEVGİ rehberimiz olsun değerli arkadaşlar. Çünkü Sevgi;- Yaşamla barış içinde olmanın yoludur.- Dostluk içinde olabilmektir.- Hayata gülümseyebilmenin yoludur.- Kinden, nefretten, dedikodudan uzaklaşmanın yoludur.- Mutluluğun anahtarıdır.- Karanlığın aydınlık gücüdür.- Karanlık labirentlerin ucundaki ışıktır.- Sevgi üretmenin, sevgi insanlığın, sevgi savaşlara karşı duruşun dayanılmaz gücüdür.- Sevgi el ele Hakk’la olmanın yolu ve gücüdür.- Sevgi zeytin dalını taşıyan güvercinin kanatları, gökyüzünün mavisi,- Sevgi denizin mavisi, ormanın yeşili, güneşi, toprağı, yağan yağmuru, akan suyudur. İnsanlığımızı çoğaltmanın, insanca duygular üretmenin bir tek yolu var: SEVGİ… SEVGİ… SEVGİ… Evrenin en güzel dillerinden, yaşam gücümüz, varlık nedenimiz,

    SevgiyLe kaLın…


    BEĞENDİYSEN VE ALANINA EKLEMEK İSTERSEN YORUM YAZ - BLOG AL'A BAS SENiN OLSUN.

    8:43:17 | 添加评论 | 阅读评论 (4) | 固定链接 | 查看引用通告 (1) | 写入日志 | SeVGi, SaYGı ve HüRMeTLeRiMLe...
    2009/10/6

    BoYuTSuZ BiR SeVDa Bu...



    Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını, kendimi bulduğumda anladım. Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış, kendi yolumu çizdiğimde anladım.. Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat, okuyarak, dinleyerek değil.. Bildiklerini bana neden anlatmadığını, anladım.. Yüreğinde aşk olmadan geçen her gün kayıpmış, Aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım.. Acı doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden, neden hiç ağlamadığını anladım.. Ağlayanı güldürebilmek, ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş, gözyaşımı tebessüme çevirdiğinde anladım.. Bir insanı herhangi biri kırabilir ama bir tek en çok sevdiği, acıtabilirmiş, çok acıttığında anladım.. Fakat, hak edermiş sevilen onun için dökülen her damla gözyaşını, gözyaşlarıyla birlikte sevinçler terk ettiğinde anladım.. Yalan söylememek değil, gerçeği gizlememekmiş marifet, Yüreğini elime koyduğunda anladım.. ''Sana ihtiyacım var, gel ! '' diyebilmekmiş güçlü olmak, Sana ''git'' dediğimde anladım.. Biri sana ''git'' dediğinde, ''kalmak istiyorum'' diyebilmekmiş sevmek, Git dediklerinde gittiğimde anladım.. Sana sevgim şımarık bir çocukmuş, her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan, büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım.. Özür dilemek değil, ''affet beni'' diye haykırmak istemekmiş pişman olmak, Gerçekten pişman olduğumda anladım.. Ve gurur, kaybedenlerin, acizlerin maskesiymiş, Sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış, Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım.. Ölürcesine isteyen, beklemez, sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi, Beni affetmeni ölürcesine istediğimde anladım.. Sevgi emekmiş, Emek ise vazgeçmeyecek kadar, ama özgür bırakacak kadar sevmekmiş... (1)

    Suskunluğun yamaçlarına takıldı yine
    Yüreğim ....
    İç acıtan feryadlarım yankılanıyor
    Aldırışsız sessizliğime inat...
    Zamanın kölesi olan Sus paylarımda
    Kıvranıyor yamalı kalbim ...
    Çektirmeden al hüzün tanelerini üzerimden.
    Kırılgan yağmurlarım tutulsun derinden.
    Ola ki bir nefeslik gülüş canlanır
    Yüzümde seni andıran !
    Kırılgan çocukların edasındayım öyle saf ve hesapsız.
    Ne gitmelere söyleyecek sözüm
    Nede can kırıklıklarımı saracak kelimelerim var...
    LaL im sende konuşmayı unuttum.
    Adın uzak,
    Adın Gurbetim .
    Dizelere döküyorum yine o yakınımdayken
    Yaşadığım uzaklığını !!!
    GüL kurusu satırlar yazıyorum sana kalbime değen.
    Geriye almak istiyorum zamani ,
    ... ve yeniden yazmak istiyorum Seni ...

    iLeriye adım atanlara inat, Sana inat .

    Aldırma sen bana ,
    Düşerse Yüreğin Yüreğime
    Dokunuşu acıtır ellerini gözlerinin
    Geç kalınmış nemi ...!

    Söyleyeceklerim bitmedi daha
    Sadece  S e N  takıldın boğazıma SuStum ...(2)

    RıZa BeRKaN GÜLER

    1-Can YÜCEL

    2-Gülenyüz

    BEĞENDİYSEN VE ALANINA EKLEMEK İSTERSEN YORUM YAZ - BLOG AL'A BAS SENiN OLSUN.

    9:25:02 | 添加评论 | 阅读评论 (2) | 固定链接 | 写入日志 | SeVGi, SaYGı ve HüRMeTLeRiMLe...
    2009/10/2

    BiSMiLLaH !..Bismî Hû...



    ...Bismî Hû...

    Birçok razılık birçok ba    şlangıç birçok aşma birçok aşkınlık. Verse de vermese de Rabbinden razılığın sırrına vakıf olan hakikat-i Züleyha'ya Bismillah!
    Uyandın seni perdeler ötesinden hakikate doğuran aşka Bismillah!
    Yusuf'u kuyunun karanlığından ve önlün gecesinden geçiripde Züleyha'ya getiren kervana Bismillah!
    Züleyha'nın ateş bahçelerini İbrahim'in gülşenine çeviren yangına yakılan ve yanan trende uyanan ruha Bismillah!
    Kuyuya Bismillah! Zindana Bismillah!
    Karanlıktan aydınlığa çıkaran duaya hüzün ile semaya yağan ruha Bismillah!
    Ey kalbin üzerinde titreyen hüzün ! Acıya     Bismillah! Ateşe Bismillah!
    Gözyaşına Bismillah!
    Ne olursa kalpte olur ey kalbi kırıklarla beraber olan Allah'ım!
    Yolunda yürümek için ben kuluna lütfetti    ğin ikbalim olan yol arkadaşıma Bismillah!

    Mesnevi bahçelerinin diretmiş dildarı merhaba!
    Mana âleminden ka    ğıda düşen kelama Bismillah!
    Kaleme inşirah veren nun'a Bismillah!
    Nun'un nakşı bir ah'a Bismillah!
    Bir ah çekip de derundan kalbimde buluverdiğim
    Gül-i siyaha     Bismillah!

    Sana seni hatırlatanı dost bil!
    Sana hakikati söyleyeni dinle!
    İnsanlara tepeden bakma neden mayalandığını düşün!
    Dilinle gözya    şı döktürme!
    Elinle kan akıtma!
    Ya hayır söyle ya da sus!
    İsa gibi konuş kalbimize sükûnet dolsun!
    Gel artık gel!
    Sözün derman olsun!

    Yüreği güzel, sevgili Aysel'e değerli katkılarından dolayı en kalbi sevgi, saygı ve hürmetlerimi sunuyorum.
    :100011: /

    BEĞENDİYSEN VE ALANINA EKLEMEK İSTERSEN YORUM YAZ - BLOG AL'A BAS SENiN OLSUN.

    22:00:34 | 添加评论 | 阅读评论 (6) | 固定链接 | 查看引用通告 (2) | 写入日志 | SeVGi, SaYGı ve HüRMeTLeRiMLe...
    2009/9/24

    SeVMeK ve öZLeMeK



    Hayatta en zor iki şeyin özlemek ve beklemek olduğuna karar verdim bugün. Önce araya mesafeler girer dakika dakika uzaklasır yüreğiniz bedeninizden sonra gittikçe daha da eksilirsiniz...
    Çekilmezleşir nefes almak. Cayır cayır yanmak gibidir özlemek geçen her dakika daha da büyür içinizde ki ateş sevgiyi de katlar durur karanlıkları da...
    Dayanılmaz olur kendini eksik hissetmek...
    Özlersin... Özlersin... Özlersin... Gittikçe daha da daha da çok özlersin.... Ve sonra beklemektesindir artık...

    Vakit Hasreti aşmıştır dakika saymaya bekleyip durmaya kalmıştır...
    Öyle Bir hal almıştır ki o andan sonra canın daha da çok yanmaya başlamıştır... Ateşin altı açılmıstır... Korkuların artmış ümitsizlik sesleri kulaklarını sarmıştır...
    İşlemiyordur artık hiçbirşey bedenine ya da ruhuna...
    tepkin Yoktur hiçbir uyarıcıya...
    Belki de haberin yoktur ama ; beklemek bitirmiştir seni aslında...dayanamıyorsundur ki bu araya girmiş yollara...dağlara...

    Dört duvar arasında yapayalnız kalmıssındır
    sarılacağın kimsen kalmamıstır yüreğinin samimiyetinde...
    kokusunu içine çekebileceğin o büyük yürek bir şarkı gibidir... çook uzaklardadır..
    için yanar kan ağlarsın bütün yaşları içine içine akıtırsın hıçkırıkların boğazına dizilir kalır dışarı çıkartamazsın..

    hep olduğu gibi özlerken de beklerken de yalnızsın...
    Dayanamazsınn...
    Zor birşey bu alışamazsın...
    Zaten alışmak için de uğraşmaz sınama hayata tutunmak zorundasın...
    Özlemeyi ...tıpkı sevmeyi bildiğin gibi
    bilmek zorundasın...

    severken olduğu gibi özlemin getirdiği acıya da katlanacaksın...
    Ve sonra Özlemeye katlandığın gün Beklemeye dayanacaksın...
    Sabırlı olacaksın..
    yüreğinin Döneceğine inanmak zorundasın...
    Yüreğinin dönmesi için sabırlı olacaksın...

    Sevdin....
    Özledin...
    ve Şimdi Bekleme Vakti...
    Bunu da kaldıracaksın...
    Yüreğin dönecektir inanacaksın...

    Yüreği güzel, sevgili Aysel'e değerli katkılarından dolayı en kalbi sevgi, saygı ve hürmetlerimi sunuyorum.
    :100011: /

    BEĞENDİYSEN VE ALANINA EKLEMEK İSTERSEN YORUM YAZ - BLOG AL'A BAS SENiN OLSUN.

    21:16:32 | 添加评论 | 阅读评论 (1) | 固定链接 | 查看引用通告 (1) | 写入日志 | SeVGi, SaYGı ve HüRMeTLeRiMLe...

    İYiLeŞTiReN, iYi GeLeN SeVGiLeR



    İyileştiren sevgilere dair Hangi ilaç iyi gelir yürek yarasına,
    Hangi merhem tüm kırılmı    şlıklarını onarır,
    Hangi silgiler siler söz sıyrıklarını?
    Özlemenin     şifası var mıdır?
    Ya hasretin?

    İyileştiren sevgilere ihtiyacı var insanın,
    Özellikle de     şimdi, bu yaşlarda.
    Seni tüm zaaflarınla, hatalarınla kabul eden,
    Tüm korkularınla bilen,
    Hesapsızca ve sorgusuz,
    Şartsız ve koşulsuz,
    Bencilce olmayan,
    “Benim”den önce senin olan,
    Onaylamasa da kabul eden bir yumu    şaklıkta,
    Kalbinin içi kadar bir uzaklıkta,
    Sonuçta de    ğil süreçte iyi gelen,
    İyileştiren sevgilere ihtiyacı var insanın.

    Düşüncesi bile gülümseten,
    Omuzlarındaki tüm yüklerinden seni azad eden,
    Keder de    ğil yaşama sevinci veren,
    Tüm yaralarını kendi bile fark etmeden saran,
    İyileştiren, iyi gelen sevgilere ihtiyacı var insanın.

    Beklentileriyle yormayan, fazla soru sormayan,
    Yanında sen gibi sen oldu    ğun,
    Tüm yanlı    ş bildiklerini unuttuğun,
    Hiçbir hesap yapmadı    ğın, yapamadığın,
    İyi gelen, iyileştiren sevgilere ihtiyacı var insanın.

    Seni kalıplar içine sıkıştırmayan,
    Tüm kayıp taraflarını bakı    şlarıyla bulduran,
    En beceriksiz taraflarını,

    Sevimli bir çocuğun yaramazlığı gibi görüp, Seni sevmeye daha da sarılan,
    İyileştiren, iyi gelen sevgilere ihtiyacı var insanın.-

    Banu YAŞAR

    BEĞENDİYSEN VE ALANINA EKLEMEK İSTERSEN YORUM YAZ - BLOG AL'A BAS SENiN OLSUN.

    20:32:04 | 添加评论 | 固定链接 | 查看引用通告 (1) | 写入日志 | SeVGi, SaYGı ve HüRMeTLeRiMLe...
    2009/9/22

    GöNüL GöZüYLe SeVeBiLMeK...



    İnsan görmediği tanımadığı sadece sesini duyduğu birinin gönül gözüyle sevmesi ne güzel bir sevgidir diye düşündüm. Sesinden yola çıkarak hayalinde, rüyalarında, beyninde ve güzel yüreğinde besleyip büyüttüğü sevgiye saygı duymaktan başka ne yapılabilir ki? Sevginin karşılıklı olup olmaması da önemli değil. Tek sözcükle ifade, ben seviyorum ve sevgimi bil yeter diyorum. Sevginin mahsumiyetliğini güzelliğini anlamak ve karşılık verememek te insanın içini acıtır herhalde.


    Sevgiyi yaşamak bazen ağır gelir insana. Belki de seveyim derken üzüntülerin yaşanacağının bilinmesindendir. Kalp kırmalarının olmasındandır. Ağırlık bundan olsa gerek.


    Evet demenin ağırlığı, hayır demenin hafifliği olmalı, insanı sevgileri yaşamaktan alıkoyan. Belki de sevgiyi yaşarken yaşanacak depremler, yangınlar ve gel-gitler ağırlıktır. Bir de bu insan sevgi yorgunuysa yaşadığı sevgi onu yormuşsa ve taşıyamıyacak kadar güçsüz düşmüşse ağırlığın altında ezilmekten korkmuştur belki de, kim bilir?


    Her şeye rağmen gönül gözüyle sevilmek çok özel /çok güzel olsa gerek...

    BEĞENDİYSEN VE ALANINA EKLEMEK İSTERSEN YORUM YAZ - BLOG AL'A BAS SENiN OLSUN.

    13:51:42 | 添加评论 | 阅读评论 (5) | 固定链接 | 查看引用通告 (1) | 写入日志 | SeVGi, SaYGı ve HüRMeTLeRiMLe...
    2009/9/18

    DoSTuN ATTıĞı GüL YaRaLaR BiZi..!



    Hallac-ı Mansur, cezbe ve sekir halinde söylediği ve mazur bulunduğu Ene’l-Hak cümlesi yüzünden idama mahkûm edilir. Onu asılacağı meydana getirdiklerinde etrafta mahşerî bir kalabalık vardır. Hallac-ı Mansur darağacını görünce güler ve kalabalık arasında gördüğü dostu Şibli’den seccade isteyerek iki rek’at namaz kılar. Ardından şöyle duâ eder: “Allah ım burada senin dinin uğruna gayrete düşüp beni öldürmek için toplananların suçlarını affet.”
    Bu esnada kalabalık içinden özellikle düşmanları, fırsat bu fırsat diye Hallac-ı Mansur’a taşlar atarlar. Hallac-ı Mansur bunlara ah bile demez hatta tebessüm eder, ama dostu Şibli ağlayarak kırmızı bir gül atınca Hallac-ı Mansur inler ve şöyle der: “Taş atanlar avam takımı, bilmiyorlar, halden anlamazlar. Onların taşı bizi incitmez ama halden anlayan bir dostunattığı gül bile bizi incitti, canımızı acıttı.”

    İnsan hayata daha çok dostlarıyla, sevdikleriyle tutunur. Sevinçlerini onlarla paylaşarak arttırırken, acılarını hüzünlerini yine onlarla paylaşarak azaltır. Kişi, tanımadığı kimselerden bir kötülük, bir haksızlık gördüğünde çok incinmez, en azından hayal kırıklığına uğramaz ama dostundan gördüğü küçük bir eziyete bile katlanması çok zor olur.

    Başkalarının, hakkında yanlış düşünmeleri insanı fazla üzmez, yıpratmaz; ama sevdiği birisi, hakkında yanlış düşünürse, zarar verecek bir davranışta bulunursa işte bu insanı üzer, incitir. O kişi sıradan biri değildir çünkü, belki en zor günlerinde yanında olmasını beklediği insandır. Her şartta desteğini umduğu, hayatta en çok güvendiği kimselerden biridir. Hani Temel deniz kenarında yürürken elinde bir yılan taşıyormuş. “Neden elinde yılan taşıyorsun?” diye sorulunca “Denize düşersem lâzım olabilir” cevabını vermiş… İşte dostluk, denize düştüğümüzde yılana sarılmak zorunda kalmayışımızdır. Elimizden tutup bizi çıkaracak birisini her zaman yanımızda bulabilmemizdir.

    Dostun gönlü, dostuna karşı hassastır, çok şeyler bekler ondan… Bu yüzden insan dostluk hukukuna çok dikkat etmelidir. Özellikle dostla hal ve harekete, konuşmaya özen göstermek gerekir. Çünkü bazı sözler, keskin kılıç gibidir, dostluğu keser, kalpte tedavisi zor yaralar açar, kalpteki muhabbet çiçeklerini kurutur. Bazen yerinde olmayan gereksiz bir istek, küçük bir tavır veya söz bile, çok büyük mutlulukların elden kaçırılmasına sebep olur.

    Dostluk, fedakârlık ve emek ister. Her şeyi karşısındaki insandan bekleyerek elde edilemez hakikî dostluklar. Dostluk; mutluluk, üzüntü, hastalık, sağlık, darlık ve bollukta dostunun yanında olabilmektir.

    Marifet iyi gün dostu olmak değildir. Sadece iyi gününde yanında olmak dostluk da değildir zaten. Sahte dostluktur olsa olsa. Günümüzde ahlâkî bozulmanın etkisi dostluklarda da gösteriyor kendisini maalesef. Artık menfaat hesapları ortaya girince dostlar birbirlerine taş atmaktan bile çekinmiyorlar. Ve nice pırlanta yürekli insanlar, çok önemsiz basit dünyevî meseleler uğruna birbirlerinden ayrı düşüyorlar.

    Hayatımızda kaç tane güzel dostumuz var acaba? Ya da tersinden soracak olursak, şu kısa hayatta kaç kişi için gerçekten güzel bir dost, güzel bir kardeş olabildik? Dostlarımıza, kardeşlerimize karşı hareketlerimize çok dikkat edelim ve kalplerini kırdıysak hemen özür dilemeyi de asla ihmal etmeyelim. Çünkü yarın özür dilemek için çok geç olabilir.

    Ne mutlu İhlâs ve Uhuvvet anlayışının gereğini yerine getirebilenlere… Ne mutlu şu kısa hayatta en yakın dost, en fedakâr arkadaş, en güzel takdir edici yoldaş ve en civanmert kardeş olabilenlere…

    Emrolundugun gibi dosdogru ol..

    BEĞENDİYSEN VE ALANINA EKLEMEK İSTERSEN YORUM YAZ - BLOG AL'A BAS SENiN OLSUN.

    18:01:30 | 添加评论 | 阅读评论 (1) | 固定链接 | 写入日志 | SeVGi, SaYGı ve HüRMeTLeRiMLe...
    2009/9/17

    SeN BeKLe BeNi GeLMeSeM De...

    Seni özlediğimde yüzümü dağlara dönerim ben. Sırtımı bir ırmağın akışına yaslarım. Kırgın ikindiler gelir, göğsüme batırır tırnağını bir alıcı kuş. Taşlar susar, taşlardan suskun bir ağrı şakaklarımda. Ben beklerim, gözlerinde saklı şehrin kapılarından bir gün yine yalınayak, perişan girebilmek ümidiyle. Gurbet derim, kandan oyulmuştur her harfi. Sıla derim sonra, adınla başlayan bir hikâyenin vatanına. Uzağım, yaralıyım, yabanım, ne çıkar?

    Sen bekle beni, gelmesem de...


    Bütün tebessümlerin altından sen çıkarsın, gözya    şlarımın dünyanın damarlarına karıştığı yerden sen. Gün pılısını pırtısını toplayıp göçer dağların ardına, ben kalırım. Rüyadır, kovsan ayrılmaz kapından sana varmanın umudu. Hayaldir, ellerinin alnıma dokunuşuyla koklayacağım deniz mavisi. Şiirlerini yağmura tutmuş bu adam, ağlayarak bir fotoğrafa yüz sürmenin kaydını mecnun diye tutan geceye kanına bandığı bir çevreyi gösterir. Ayrıyız, ateşim ve ellerim fırtınada. Giderayağım, kanamalıyım, yorgunum, ne çıkar?
    Bekle beni, gelmesem de...

    Hiç kimse böylesi bir sevdayı sırtına vurup, yarelenmedi. Hiç kimse, kanadına yoklu    ğunun sancısını nakışlayıp uçurmadı kuşlarını. Hiç kimse, gece başladığında ve ışık kuytulara saklanıp sessizce ağladığında, kalbini ben gibi kucaklamadı. Sevdimse verdiğin yürekle sevdim, bunun için azizdi yüreğim, bunun için senden başkasını alamayacak kadar müstesna. Öldümse verdiğin yürekle öldüm, katlimin salası önce sana ulaştı. Sordular elbet: Nasıl bilirdiniz?
    Sen seslendin mi, bekleyip de gelmeyenine, ah sen, dedin mi ki: Yakardı!

    Gittimse, baharın pe    şi sıra değil, senden ırak mevsimlerin delibozuk çığlıkları peşine takılarak gittim. Bilemedim 'hangi şehre inersem yar beni karşılar'. Simsiyah urganlara asılarak iniyor ruhumun kuyusuna zaman, dağılıyor, ağıt oluyor ayrılıktan yeşermiş kamışlar. Ne hoyrat ne ağır bedeldir beklemek, yine de bekle beni aşkı utandırmamak için, bekle, gelmesem de...

    Şehre herkes yakışıyor şimdi. İşportacı delikanlılar, tuzu kuru tüccarlar, öğrenciler, dilenciler ve yalancılar. Şehre bir ben yakışmıyorum. Çünkü, sensiz bir şehrin toprağında, ayak izim öksüz duruyor. Sensiz, penceremde gün ışığı mahzun. Sanma ki yolcular sadece bavullarını alarak giderler bir şehirden. Giderken bana verdiğin güvercin ürkekliğini götürdüm, yağmur ferahlığını, kardelen cesaretini..

    Kavu    şmaya yüzümüz olsun diye, ağlamadım. Unutmamaya kavlimiz olsun diye, mahzun dokunmadım kirpiklerine. 'Sen ağlama kirpiklerin ıslanır', ağlama, bekle yalnızca, emanetlerini yerli yerine, yani bakışlarını Zühre yıldızının burcuna, sıcaklığını mezarımın başucuna ve aşkını hüzzam bir yağmurun dudağına koymaya ahdetmiş bu adamı bekle, gelmesem de...

    Adem Özbay

    BEĞENDİYSEN VE ALANINA EKLEMEK İSTERSEN YORUM YAZ - BLOG AL'A BAS SENiN OLSUN.

    18:36:32 | 添加评论 | 固定链接 | 查看引用通告 (2) | 写入日志 | SeVGi, SaYGı ve HüRMeTLeRiMLe...
    2009/9/11

    SeN VaR Ya SeN...



    Sen var ya sen, kapkara bir günde, ansızın yüz yüze geldiğin bir dost gülümsemesi gibisin
    Hani, ya karşılık verirsin sevincine, gülümsersin; ya, dolmuşsundur, ne varsa bırakırsın omzunda, derdine ortak edersin!
    Ne bileyim, belki berbat bir gün geçirmişsindir, sıkmaktan sızlıyordur dişlerin, cümle ilacın geçiremediği bir ağrı peydahlanmıştır başında; dost bir yüz görür görmez; ya, unutursun yaşadıklarını, ya anlatırsın; bilirsin dinleneceğini, avutulacağını.



    Sen var ya sen; apansız kavuşmaların tatlı sarhoşluğu, kopuşların isyankar çığlığısın!
    İşte, yağıyorsun yine!
     Vücudumda bir kırıklık, ruhumda bir sıkıntı, yüreğimde sebepsiz bir sızı varken hem de!
    Böyle zamanlarda; ya toprağa uyup çıldırıyorum sevincimden, ya bulutlara özenip kurtuluyorum yüklerimden?Artık eskisi gibi zorlanmıyorum ağlarken; hele, caddelerde sular sellere karışırken hiç! Gökyüzü ağlarken, okyanusta bir damla göz yaşlarım ve umurunda da değil senden başka kimsenin!


    Ay, yıldızlar, hatta bulutlar bile yok ortalıkta; silik bir şehir, gri bir gökyüzü, sinsi bir Sonbahar hüznü, ıslak bir rüzgar var!
     Bu gece, ağlamaktan yana yapıyorum seçimimi, kötü bir gün geçirdim!
    Belki, bir dostu incittim bugün; Onu, beni sevdiği kadar sevmediğimi düşündü. Belki, yüreğimden kara bir tren çıktı yolculuğa, umut yüklü? Ne elimde avcumda kırıntısı, ne peşinden koşmaya takatim yoktu!.
    Belki, ateşim vardır şu an, sadece sayıklıyorumdur. Üşümem de bu yüzdendir, hüzün değildir beni titreten!


    Havada uçuşan sarı yapraklar da üşüyor mudur? Onlar da kötü olmakla suçluyorlar mıdır rüzgarı; yoksa iyi şeyler mi geçiyordur akıllarından, yapraklar düşünür mü?
    Bu gece, iyi bir dost olamadım diye kızma sakın bana, iyi bir dost ol ve tut ellerimden; bilmediğim yerlere savurmasın kötü rüzgar!
     Bilmediğim yerlerde; tanımadığım insanlar, alışmadığım hüzünler, duymadığım yalanlar ve dostum olmayan yağmurlar var!
    Gidersem, sakın suçlama beni; "direnmedi" deme ardımdan!
    Bil ki; ne ruhumu, ne yüreğimi teslim edemedim kolay kolay!


    BEĞENDİYSEN VE ALANINA EKLEMEK İSTERSEN YORUM YAZ - BLOG AL'A BAS SENiN OLSUN.

    18:51:35 | 添加评论 | 阅读评论 (3) | 固定链接 | 写入日志 | SeVGi, SaYGı ve HüRMeTLeRiMLe...
    2009/9/7

    NE FİZİK NE KİMYA..MUTLULUĞUN FORMÜLÜ BU..

    FORMÜL  (Kırmızı kalp+Kırmızı kalp=Kırmızı kalpKırmızı kalp) =MUTLULUK

     

    Image Hosted by ImageShack.us

    Bülent, avucunu açmış kendisine doğru elini uzatan adama ters ters baktı. Elli yaşlarında gösteren adam, görmeye alıştığı hırpani kıyafetli dilencilere benzemiyordu. Üzerindeki giysiler eski fakat temizdi. Eli yüzü temiz ve sağlıklı görünüyordu. "Sapa sağlam adam gidip çalışacağına dileniyor, belki benden daha zengindir" diye düşündü. Zaten canı çok sıkkındı, birde sinirlenmişti.

    Alaycı bir ses tonuyla :
    - Ekmek parası mı istiyorsun ? diye sordu.

    - Hayır çikolata parası lazım!

    Bülent'in kızgınlığı şaşkınlığa döndü. Espri yeteneği olan dilencinin hali de başka oluyor diye düşündü.

    - Niye siz ekmek bulamayınca çikolata mı yiyorsunuz?

    - Hayır. Ekmek bulamadığımız günler genellikle bulgur pilavı yeriz, onu da bulamadıysak aç yatarız.

    Bülent adamın ciddi mi konuştuğunu yoksa dalga mı geçtiğini anlayamamıştı.

    - Bu gün karnınız doydu üstüne tatlı mı istedi canınız?

    - Fakirin canı mı olur ki, tatlı istesin beyim.

    - Bu bir kamera şakası mı yoksa sen iş bulamamış stendapçı mısın?

    - Hiçbiri değil. Sadece fakirim. Bugün karımın doğum günü, ona çikolata götürmek istiyorum.

    - Doğum gününde yaş pasta alınır bildiğim kadarıyla.

    - O bizim için değil zenginler için. Otuz yıllık evliliğimiz boyunca ona bir kez bile yaş pasta alamadım. Ama her doğum gününde mutlaka çikolata götürdüm. Çikolatayı çok sever.

    Adamın söyledikleri Bülent'in dikkatini çekmişti. O akşam karısıyla kavga etmiş, kapıyı çarpıp kendini sokağa atmıştı. Arabasına da binmemiş sahile kadar yürümüştü. Denizi seyretmek de onu rahatlatmamıştı. Oysa eskiden denizi seyrederken çok rahatlardı. Dalgalar sıkıntısını alıp götürürdü. Fakat karısının evde ağlıyor olduğunu bildiği için olsa gerek, hiçbir şey onu rahatlatmıyordu.

    Dilenciyle konuşurken biraz kafası dağılmıştı. "Acaba söyledikleri gerçek mi, yoksa uyduruyor mu" diye düşündü.

    - Cebinde bir çikolata alacak para yok mu şimdi?

    Bülent'in sorusu üzerine adam ceplerini boşalttı, bir nüfus cüzdanından başka bir şey çıkmadı.

    - Ben dilenci değilim. İşim yok. Günlük çalışırım, ne iş bulursam yaparım. Fakat bu gün bütün gün iş aradım, aksilik bu ya, hiçbir iş bulamadım.

    Bülent oturduğu bankı işaret ederek yer gösterdi.

    - Oturun biraz dertleşelim bari, dedi.

    Adam çekingen çekingen oturdu yanına.

    - Yokmu eşin dostun, borç alacak akraban?

    - Fakirin akrabaları da fakir olur beyim. Bulurlarsa kendi karınlarını doyururlar.

    - Dilenecek kadar çok mu seviyorsun karını ?

    - Hem de çok seviyorum. Otuz yılımı aydınlattı o benim.

    - Hımmmm. Aşk hem de otuz yıl süren aşk. Hayret doğrusu! Aşkın ömrü en fazla üç yıl diyorlar oysa. Sen otuz yıldan bahsediyorsun.

    - Evet. Geçen yıllar sevgimi azaltmadığı gibi artırdı.

    - Söyle o zaman nedir evlilikte mutluluğun sırrı? Söylediklerine bakılırsa sen mutluluğun formülünü bulmuş gibisin.

    - Ben ilkokulu bile bitirmedim. Öyle formül falan bilmem.

    - Formül dediysem kimya formülü sormuyorum canım. Bende altı yıllık evliyim. Sevdiğim kadınla evlendim, fakat mutlu değilim. Sürekli kavga ediyoruz. Daha iki saat önce kapıyı çarptım çıktım. Evimiz, arabamız, işimiz, gücümüz, her şeyimiz var, ama mutlu değiliz. Senin hiçbir şeyin yok, ama mutlusun. Para mı acaba bizi mutsuz eden?

    - Hiçbir şeyim yok mu? Hayır benim her şeyim var. Benim karım her şeyim. Sevgilim, eşim, arkadaşım, hayat yoldaşım. Hayatımı paylaştığım insandan daha değerli ve daha önemli ne olabilir ki dünyada?
    Sizin ev, araba, iş diye her şey dediğiniz şeylerdir aslında hiçbir şey olan.

    - Öyle deme, şu kadar varlığın içinde bile karım her şeyden şikayet ediyor. Bir de fakir olsam kim bilir ne olur?

    - Altın tasın, kan kusana faydası yoktur beyim. Sen kadın ruhunu hiç anlamamışsın. Hiçbir kadın iyi bir evde oturduğu, hergün çeşit çeşit yiyecekler yediği için mutlu olmaz. Bir kadın, kocasının her şeyi olduğunu bildiğinde ancak mutlu olur.

    - Sizin mutluluğunuzun sırrı bumu ?

    - Olabilir. Ben karıma değerli şeyler alamıyorum ama ona benim için ne kadar değerli olduğunu hissettiriyorum. O da çok mutlu oluyor.

    - Bir kadına değerli olduğunu nasıl hissettirilir?


    - Küçük kızı severek.

    - Küçük kız mı ? Hangi küçük kız ?

    - Yaşı kaç olursa olsun her kadının içinde hiç büyümeyen bir küçük kız vardır. O kızı ne kadar çok sever, ne kadar çok mutu edersen, o kadını da o kadar mutlu edersin.

    - Nasıl yani ?

    - Küçük kız neleri sever, nelerden hoşlanır bir düşünün. Küçük kızlar hep beğenilmek, ilgi görmek isterler. Güzel olduklarını duymaya bayılırlar. Kendilerine prensesmiş gibi davranılmasını beklerler. Küçük kızlar hep prenses olmayı hayal ederler. Sürprizlerden hoşlanırlar. Biraz şımartılmak isterler. Sevilmek ve sevildiklerini hep duymak isterler. İltifata doymaz küçük kızlar. Öyle değil mi?

    - Haklısın. Benim dört yaşımda bir kızım var. Adı Aylin. Her akşam boynuma sarılır "babacığım beni ne kadar seviyorsun?" diye sorar. Giysisini değiştirdiği zaman etrafımda "Baba güzel olmuş muyum?" diye
    sorar durur. Güzelsin demem de yetmez ona. " Harikasın prenses gibi olmuşsun" demeliyim. Dünyanın en güzel kızı demeliyim.

    - İşte kadınlar bir ömür boyu bunu duymak isterler. Ben elli yaşındaki karıma böyle davranıyorum. Ömrümüz olurda seksen, doksan yıl da yaşarsak ben ona böyle davranmaya devam edeceğim. Ona
    "bebeğim" diye hitap ediyorum çok hoşuna gidiyor. "Bebeğim bana bir çay yapar mısın?" dediğimde çay yapmak için nasıl koşturduğunu görmelisiniz.

    - Hiç kavga etmez misiniz siz?

    - Kavga evliliğin tadı tuzu. Arada biz de tartışırız. Küsüp barışmanın tadı ayrıdır. Benim karım bir keçi kadar inatçıdır. Onunla barışmak için uğraşmak ayrı bir keyif verir bana.

    - Benim eşim çok ciddi kadındır. Hiç küçük kız havası yok onda.

    - Küçük kızlar büyüdükleri zaman artık sevgi, ilgi istemeye utanırlar. En ciddi yada en yaşlı kadının bile o küçük kız mutlaka vardır. Yeter ki sen o tatlı kızı sevindirmeyi, mutlu etmeyi bil. Ve o küçük kızı asla
    aldatma. Yoksa bir daha sana güvenmez ve ne yaparsan yap hep kuşkuyla bakar. Küçük kızlar hem çabuk mutlu olurlar hem de çabuk kırılırlar. Çok narindir onlar. Hoyrat elleri sevmezler. Yumuşak
    dokunuşları severler.

    - Bu tavsiyeni deneyeceğim. Fakat her zaman yapabilir miyim bilmiyorum. Bazen işlerim çok yoğun oluyor o zaman eve çok yorgun gidiyorum.

    - Bu sadece bir bahane. O küçük kızı mutlu etmek dünyanın en kolay işi. Çoğu zaman birkaç tatlı söz yeterli olur. Sen o küçük kızı mutlu ettiğinde karşılığını fazlasıyla alırsın. Artık o seni rahat ettirmek
    için elinden gelen gayreti gösterir. Karısı mutlu olmayan erkek mutlu olamaz. Mutlu olmak isteyen erkek önce hayat arkadaşını mutlu etmelidir. Düşünsene somurtkan, mutsuz, sürekli söylenen biriyle yolculuğa çıksan ne kadar mutlu olabilirsin.

    - Haklısında bende bütün gün ailem için çalışıp yoruluyorum.

    - Yine para, yine dış sebepler. Evet para önemli ve gerekli ama kadınlar para için erkekleri sevmezler. Para geçici mutluluklar verir. Kadınlar hediye almayı severler. Paran varsa hediye al tabi. Ama
    hediyeyle mutlu olmasını bekleme. Hediyenin yanına sevgini katmazsan hediyenin bir anlamı yoktur. Benim hiçbir zaman çok param olmadı. Günlük kazandım günlük yedik. Bazen aç kaldığımız günler oldu.
    Hiçbir zaman karımın kulaklarına altın küpe takamadım ama her zaman aşk sözleri fısıldadım. Hiçbir zaman boynuna pırlanta gerdanlık alamadım ama hep öpücüklerle sevdim boynunu. Hiçbir zaman ona ipek elbiseler giydiremedim ama kendi bedenimle ipek elbise gibi yumuşacık sardım bedenini ve mutlu ettim onu.

    Adam ayağa kalktı.

    - Bana müsaade, artık gitmeliyim, karım merak eder. Sende git evine küçük kızın gönlünü al, belki o küçük kız şimdi evde ağlayıp duruyordur.

    - Bülent de ayağa kalktı. Kuvvetlice elini sıktı.

    - Sizi tanıdığıma çok memnun oldum.

    Elini bıraktı koluna girdi. Yolun karşısındaki pastaneyi gösterdi.

    - Hadi gel eşin için şuradan çikolatalı pasta alalım, dedi.

    Pastayı aldılar. Adam hayatında ilk defa karısına yaş pasta götürmenin mutluluğuyla, bin
    bir teşekkür ederek evginin yolunu tuttu. Bülent de pastanenin yanındaki manavdan karısının en sevdiği meyvelerden aldı.

    Evine geldiğinde karısı şişmiş gözlerle mutfak masasında oturmuş su içiyordu. Bülent hiç konuşmadan meyveleri büyükçe bir tabağa döküp yıkadı., sonra eşinin önüne koydu.

    - Bunlar dünyanın en şanslı meyveleri, dedi.

    İnci hiç konuşmadı.

    - Sorsana "niye" diye.

    İnci kızgın kızgın:

    - Niye? Diye sordu.

    - Çünkü dünyanın en güzel ve en tatlı kadının midesine gidecek, dedi gayet ciddi bir ses tonuyla. İnci şaşırmıştı. Bir anda yüzünün ifadesi yumuşamıştı.

    - Bunlar senin sevdiğin meyveler, senin için aldım.

    - Hayret bir şey! Her zaman kendi sevdiğin meyveleri alırdın. Benim hangi meyveleri sevdiğimi iyi hatırlamışsın. Aslında bu beklediğim istediğim bir şeydi. "bak senin sevdiğin meyveleri aldım"
    Ama şimdi kıymeti yok. Çünkü sana çok kırgınım, meyve alarak gönlümü alamazsın.

    - Özür dilerim seni kırdığım için.

    Sonra Bülent yere diz çöktü.

    - Cezam neyse razıyım. Ama bir tek şey istiyorum senden. Seni delice seven bu adamı senden mahrum etme.

    - Bülent yere çömelmiş, boynu bükük bir vaziyette çok komik görünüyordu.

    İnci kıkır kıkır gülmeye başladı.

    - Affetmek o kadar kolay değil. Bakalım hangi cezalara katlanabileceksin, dedi.

    Bülent işte o zaman ona muzip muzip bakan eşinin içinde sakladığı küçük kızı gördü.



    Bundan sonra her şey daha farklı olacak diye düşündü...

    Image Hosted by ImageShack.us 

     Bir ufuk ki, ne Mecnun varabildi, ne Ferhad;
    Bir ufuk ki, ilahi sırrı bekleyen serhad...

    HAYIRLA KALIN


    BEĞENDİYSEN VE ALANINA EKLEMEK İSTERSEN YORUM YAZ - BLOG AL'A BAS SENiN OLSUN.

    23:08:00 | 添加评论 | 阅读评论 (1) | 固定链接 | 写入日志 | SeVGi, SaYGı ve HüRMeTLeRiMLe...

    GÖZBEBEĞİ.. YANİ KADIN...

    KADIN 
     
     
    y1pJHSHiHok7vfnXo31ixH-yf5bTUD0ln-suhfwlkMmRqokcsmfxFS_NC_w0demMok9bxrySU0tjpE
     

    Çocukların tâlim ve terbiyesi, hânenin nizam, huzur ve âhengi adına insanlık mektebinin ilk hocası kadındır. Kadına yeni yeni yerler arandığı günümüzde bir kere daha, Kudret elinin ona bahşettiği bu müstesnâ mevkiin hatırlanması, bir kısım fuzûlî arayışları önleyeceği kanaatindeyiz.

    Namuslu, terbiyeli ve yuvasına bağlı bir kadının bulunduğu ev, Cennet köşelerinden bir köşedir ve orada duyulan seslerin, solukların hûri, gılman nağmesinden ve Kevser çağıltısından farkı yoktur.

    İnsan bazen, sûrî zînetinin altında ezilmiş herhangi bir kadını görünce, kendi kendine “acaba, kadının iç zîneti sayılan namus, iffet, fazilete de bu kadar değer veriyor mu?” diye düşünüyor.

    Kadını, meleklerden daha ulvî yapan ve onu eşsiz bir elmas hâline getiren, onun iç derinliği, iffet ve vakarıdır. İffeti hakkında söz söylenen kadın kalp bir para, vakarsız ise alay mevzuu bir kukladır ki, böylelerinin öldürücü atmosferlerinde ne sağlıklı yuvadan, ne de sıhhatli nesillerden bahsetmeye imkân yoktur.

    İç âlemiyle fazilete uyanmış bir kadın, bulunduğu hânede kristal bir âvizeye benzer. Onun her kıpırdanışında evin dört bir köşesinde ışıklar oynamaya başlar. Kendi ruh dünyasında karanlık düşüncelere teslim olmuş kadın kıyafetindeki talihsize gelince, o, öyle bir sis ve duman kaynağıdır ki, uğradığı her yeri kirletir geçer.

    Kadının, elinden düşürmeden daima okuyacağı tek kitap, içtimâî terbiye kitabıdır ki, henüz en mükemmeliyle yazıldığı söylenemez.

    Kendini nefsânî hevesâta salmış kadınları gördükçe, “kadının aklı kısadır” diyenleri çok müsamahalı görüyorum. Zannediyorum, böyle diyenler, günümüzde kadının reklâm mevzuu hâline getirildiğini görselerdi, diyecek şey bulamayacaklardı.

    Eskiler, “Kadının elinde iğne, mücâhidin elinde mızrak gibidir.” derlerdi. Doğrusu ben, bu sözde hiç de mübalâğa görmüyorum.

    Kadının başkaları için zevk metâı, eğlence mevzuu ve reklâm malzemesi olduğu devirler hiç de azımsanmayacak kadar çoktur. Bereket versin ki, bütün bu talihsiz dönemler, şimdiye kadar hep onun dirilip kendini yenilemesi ve özünü bulmasının başlangıcı olmuştur.

    Oğlana “mahdum”, kız çocuğuna da “kerîme” derlerdi ki, gözbebeği ile aynı mânâya gelen bu kelime, çok kıymetli, kıymetli olduğu kadar lüzumlu, lüzumlu olduğu kadar da en nazik bir uzvu bütün önemiyle ifâde etmektedir.

    “Eteğini tozdan-topraktan sakın.” deriz. Gözbebeği olan kadının ne kadar korunup kollanması lazım geldiğini, bilmem ki takdir edebiliyor muyuz?

    Faziletli kadının süsü, zîneti namus ve iffeti olduğu gibi, en şâyân-ı takdir ve hayranlıkla karşılanacak yanı da, içtimâî terbiyesi ve eşine karşı sadakatidir.

    İyi kadın, ağzında hikmet, ruhunda incelik ve letafet, davranışlarında herkese saygı ve hürmet telkin eden kadındır ki, âşina nazarlar onun bu mukaddes yanını sezerek, beşerî kaynaklı iç bulantılarını ibret ve tefekküre çevirirler.

    Bedenî hayatıyla gelişirken, kalb ve ruh tomurcuklarını inkişâf ettirememiş bir kadın, belli bir süre başlarda gezen çiçeklere benzese de, arkadan hemen solup gitmesi, yaprak yaprak dökülüp ayaklar altında çiğnenmesi kaçınılmazdır. Ebedîleşme yolunu bulamayanlar için ne hazin âkıbet..!

    Kadın, iğfal edilip çirkeflere düşürülmeyecek kadar muallâ bir cevherdir. Geleceğin ilme, irfâna, hakikata uyanmış talihli nesillerin, onu gözbebekleri gibi aziz tutacakları ümidimizi henüz yitirmedik...

    Bizim kadınımız, millî şeref ve necâbetimizin de en sağlam temel taşıdır. Upuzun ve şanlı geçmişimizin inşâsında onun hissesi, hiç de düşmanla yaka-paça olan mücâhitlerin hissesinden geri değildir.

    Kadınlık âlemi için hak ve hürriyet havarîliği yapanların çoğu, onu cismânî zevkleriyle coşturup, ruhunu hançerlemekten başka bir şey yapmamaktadırlar.

    Ruhunda olgunluğa ermiş bir kadının, yetiştirip arkada bıraktığı hayırlı halefleri sayesinde, yuvası devamlı bir buhurdanlık gibi tüter ve içlere inşirah veren râyihalar salar. İşte bu râyihaların esip durduğu uhrevî mekân, her türlü tarif ve tavsifin üstünde tam bir Cennet bahçesidir.

    1504938703_4018ebe3d3En_guzel_soz____by_olgun94960382ib3

    Kalbini iman nurları, kafasını da ilim ve içtimâî terbiye ile aydınlatmış bir kadın, evini yeniden her gün inşâ ediyor gibi, ona yeni yeni güzellik buutları ekler. Sefih ve kendini bilmezlere gelince, mevcut yuvaları bile yıkıp harabeye, kasvetleştirip mezara çevirirler.

    Kadın, bulaşık bir kap, değersiz bir maden parçası olmadığı gibi, yeri de bulaşık kaplarının, maden parçalarının bulunduğu yer değildir. O, eşsiz bir pırlantadır ve mutlaka sedef kakmalı pırlanta kutularında korunmalıdır.

    Kadın, incelik, letafet ve hassasiyette müstesna bir yere sahiptir. O, bu hususiyetleriyle ancak kendi tabiat ve fıtratının çerçevesinde kaldığı sürece yuvasına, dolayısıyla da kendi toplumuna yararlı olabilir.

    Bugüne kadar feministlerin kadın adına ileri sürdükleri her teklif, onu hoyratlaştırıcı, küçük düşürücü ve tabiat deformasyonuna uğratıcı olmuştur. Oysaki kadın, varlık zincirinde çok önemli bir halkadır ve onun en ehemmiyetli yanı da, kendi fıtrat ve tabiatının sınırlarına saygılı kalmasındadır.

     

    FETHULLAH GÜLEN

     

    KADIN; ERKEĞİN KABURGASINDAN YARATILDI, AYAKLARINDAN YARATILMADI !

    ÖYLE OLSAYDI EZİLİRDİ !

    ÜSTÜN OLSUN DİYE BAŞINDAN DA YARATILMADI !

    AMA GÖĞSÜNDEN YARATILDI, EŞİ OLSUN DİYE !

    KOLUN BİRAZ ALTINDA KORUNSUN DİYE !

    KALP HİZASINDA SEVİLSİN DİYE...

     

    HAYIRLA KALIN

     

    BEĞENDİYSEN VE ALANINA EKLEMEK İSTERSEN YORUM YAZ - BLOG AL'A BAS SENiN OLSUN.

    22:55:07 | 添加评论 | 固定链接 | 查看引用通告 (1) | 写入日志 | SeVGi, SaYGı ve HüRMeTLeRiMLe...
    2009/9/6

    SöyLeyebiLdikLerimden çoktu her zaman, söyLeyemedikLerim...


    Ben, sana ne söyleyebildim ki bunca zamandır? ..

    Yağmur bırakmadan geçen bulutlar gibiydi zihnimdeki düşünceler;
    dilime düşmeyen, sözcüklere dönüşmeyen! ..
    Ben, sana ne söyleyebildim ki bunca zamandır? ..

    Her zaman fazla oldu söyleyemediklerim, söyleyebildiklerimden! ..
    Her zaman; bir bilinmez lisandaki çözülmez şiirleri koklayıp, hissettirmeye çalıştım sana...
    Her zaman biraz daha zaman kolladım seslenmek için sana, ve her zaman hayıflandım;
    Ben, sana ne söyleyebildim ki bunca zamandır? ..

    Kendi karanlığında; güneşe görünmek için karar veren bir tohum gibiydim...
    Zordu çıkmak gömüldüğüm çamurdan;
    Ama güzeldi!..

    Sen güzeldin ve ben, güzelleşiyordum seni düşündüğümde!..
    Kendi karanlığında; güneşe görünmeye karar verip yeşillerini giyen bir tohum gibiydim...

    Boyutları değişiyordu hayatımın...
    Yani, değiştiren sendin boyutlarını hayatımın; büyüyordum, gelişiyordum, genişliyordum...
    Söyleyebildiklerimden çoktu her zaman, söyleyemediklerim; bu yüzden kelimelerimin arası açılıyordu!..

    Sığdıramadığım her duygu; iki kelimemin arasındaki boşlukta gizli...
    O yüzden, yazdıkça parmaklarım,,, ve işte yine o yüzden söyledikçe dilim topallıyor!..
    Toparlayamıyorum zihnimi...
    Seni özlüyor, ve terliyorum özledikçe;
    Seni koklamak için...
    İçimdesin!

    Muammer Erkul
    BEĞENDİYSEN VE ALANINA EKLEMEK İSTERSEN YORUM YAZ - BLOG AL'A BAS SENiN OLSUN.
    18:52:04 | 添加评论 | 固定链接 | 查看引用通告 (1) | 写入日志 | SeVGi, SaYGı ve HüRMeTLeRiMLe...