BEĞENDİYSEN VE ALANINA EKLEMEK İSTERSEN YORUM YAZ - BLOG AL'A BAS SENiN OLSUN.

AŞKTA YARIN YOKTUR SEVGİLİ

 
 

Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili.
O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır.
Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur.
Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar.
Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş,
anneler ve korkular yoktur.
Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili.
İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil,
içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir.
Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur.
Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.

Hindistan`da Ganj Nehri`nin kıyısında yakılan yoksul adamın
hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de...
Newyork`ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının
çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir
sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...

Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili,
kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı
hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye.
Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda,
gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri,
o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim.
Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...

Aşk çok eski bir şeydir sevgili.
Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer.
Sevdiğimiz insanların çocuklukları da...
Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer.
Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider,
hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...

İnsan bazen nedensiz yere umutsuzluğa kapılır.
Kimselere veremez sevgisini, kimselere kendini anlatamaz, evlere kapanır...
Bazen denizler, kıyılar çeker insanı.
İnsan bu kapılmayı anlayamaz, oysa çok eski bir yerde
yaşanmasından korkulup vazgeçilmez aşkların sızısıdır bu.
Bu sızı, bu yenilgi mevsimlerle yıllarla devredilir başka insanlara...
Bir insanın yaptığı bir hatanın tüm insanlara yayılması gibi...

İşte şimdi biz de sevgili, ya olmadık zamanlarda
umutsuzluğa kapılıp, soluğu evlerde alacağız, ya da denizler,
kıyılar çekecek bizi. Nasıl biz başkalarının
korkaklığını taşıyorsak, başkaları da bizim korkaklığımızı taşıyacak, yenilgimizi, umutsuzluğumuzu...

Birazdan sabah olacak...
Para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş,
anneler ve korkular başlayacak...
Bunlar varsa ve bizim için geçerliyse aşk yoktur ve
hiç olmamıştır sevgili. Birbirimizi kandırmayalım...

Hadi güne hazırlan. Yaşadıklarımızı unutmaya çalış.
Aşk bize güvenip verdiği büyüsünü, sırlarını,
cesaretini, bilgeliğini ve o ilkel, o yaban ağrısını geri
alacak. Bunlar olurken içimiz bir an çok üşüyecek, sonra geçecek...

Hadi, oyalanma birazdan yarın olacak...

Aşkta yarın yoktur sevgili...

CEZMi ERSÖZ

 

         Hayırla kalın 

 
BAĞLANMAYACAKSIN 

 

Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne.
"O olmazsa yaşayamam." demeyeceksin.
Demeyeceksin işte.
Yaşarsın çünkü.
Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
Çok sevmeyeceksin mesela. O daha az severse kırılırsın.

Ve zaten genellikle o daha az sever seni,
Senin onu sevdiğinden.
Çok sevmezsen, çok acımazsın.
Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.
Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.
Senin değillermiş gibi davranacaksın.
Hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de
korkmazsın.
Onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.
Çok eşyan olmayacak mesela evinde.
Paldır küldür yürüyebileceksin.
İlle de bir şeyleri sahipleneceksen,
Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.
Gökyüzünü sahipleneceksin,
Güneşi, ayı, yıldızları...
Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak.
"O benim." diyeceksin.
Mutlaka sana ait olmasın istiyorsan birşeylerin...
Mesela gökkuşağı senin olacak.
İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait
olacaksın.
Mesela turuncuya, yada pembeye.
Ya da cennete ait olacaksın.
Çok sahiplenmeden, Çok ait olmadan yaşayacaksın.
Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi, Hem
de hep senin kalacakmış gibi hayat.
İlişik yaşayacaksın. Ucundan tutarak...

CAN YÜCEL

 HAYIRLA KALIN

 

BÜYÜK FARK

a

Çocukluğunu hatırla...
Annen tutar elinden
Parka giderdin,
Gün batar, keyif biter
Eve dönerdin.
Hasta oldun bir gün,
Doktordaydın babanla,
O da geçti, iyileştin hızla
Yüzlerce sınava girdin,
Bitmez dediğin okul
Mazi oldu bir diplomayla...
Hayat bu,
Başlıyor her şey
Gün gelip bitiyor
Bitiyor ama,
Birşeyler yine başlıyor.
Bu, bir oyun sanki
Rolü biten sahneden iniyor.
Ve o gün geldiğinde ki
Tezahür ediyor BÜYÜK FARK
Başlıyor hakiki ömür
Lakin bu sefer bitmiyor!

 

 

 

Talha Bora Öge

 

  Hayırla kalın..

                                                                                                                        

BEĞENDİYSEN VE ALANINA EKLEMEK İSTERSEN YORUM YAZ - BLOG AL'A BAS SENiN OLSUN.

 ANI YAŞA

 

     

 

Anı yaşa

Bugün son günün olsa...

Nasıl yaşardın

Sadece 24 saat nefesin kalsa?

Hiç yalansız,

Tamamen riyasız,

Ne yapardın?..

Daha mı çok tebessüm eder?

Uyumaz yıldızlara mı bakardın?

Demek çekinmeden sevdiğini söyler,

Dostlarını arardın?

Belki gezebildiğin kadar gezer,

Bir o kadar çiçek koklardın.

Acaba düşmanın kalır mıydı?

Gönlünü alıp barışmadığın?

Hadi...zaman geçiyor.

Dakikalar su gibi akıyor.

Son anların olsa bunlar

Ne yapardın?

Birikmiş tüm paranla

İhtiyacı olanlara yardım eder,

Harcayabildiğince harcar mıydın?

Sanırım eleştirmezdin kimseyi,

Vakit iltifatlarına yetmezdi!

Peki neden bugün değil... sonra!

Son günün olması ne katacak sana,

Artık anla!

Dün gitti,

Yarın gelmedi,

Anı yaşa!

  

 

Talha Bora Öge

 

 

Tüm ertelemelerimize ithafen...

 

 

Hayırla kalın

BEĞENDİYSEN VE ALANINA EKLEMEK İSTERSEN YORUM YAZ - BLOG AL'A BAS SENiN OLSUN.

             TEK  HECE

             Var mı beni içinizde tanıyan?   
             Yaşanmadan çözülmeyen sır benim.          
             Kalmasa da şöhretimi duymayan,  
             Kimliğimi tarif etmek zor benim.     

          

           Bülbül benim lisanımla ötüştü.
           Bir gül için can evinden tutuştu.
           Yüreğine Toroslar’dan çığ düştü.
           Yangınımı söndürmedi kar benim.   

          

             Niceler sultandı, kraldı, şahtı.  
             Benimle değişti talihi bahtı,      
             Yerle bir eylerim taç ile tahtı,     
             Akıl almaz hünerlerim var benim.

          

            Kamil iken cahil ettim alimi,    
            Vahşi iken yahşi ettim zalimi,     
            Yavuz iken zebun ettim Selim’i,     
            Her oyunu bozan gizli zor benim…     

                

            Yeryüzünde ben ürettim veremi.
            Lokman Hekim bulamadı çaremi.      
            Aslı için kül eyledim Kerem’i.       
            İbrahim’in atıldığı kor benim…       

         

             Sebep bazı Leyla, bazı Şirin’di.
             Hatrım için yüce dağlar delindi.      
             Bilek gücüm Ferhat ile bilindi.      
             Kuvvet benim,kudret benim ,fer benim.  

               

             İlahimle Mevlana’yı döndürdüm.
             Yunus’umla öfkeleri dindirdim.      
             Günahımla çok ocaklar söndürdüm.       
             Mevladanım,hayır benim ,şer benim.     

                    

            Benim için yaratıldı Muhammet!
            Benim için yağdırıldı o rahmet!       
            Evliyanın sözündeki muhabbet,       
            Enbiyanın yüzündeki nur benim…       

                      

            Kimsesizim hısmım da yok, hasmımda,          
            Görünmezim cismimde yok, resmimde ,                     
            Dil üzmezim, tek hece var ismimde,                   
            Barınağım gönül denen yer benim.                     

            Benim adım AŞK           

                                                              Cemal Safi    

BEĞENDİYSEN VE ALANINA EKLEMEK İSTERSEN YORUM YAZ - BLOG AL'A BAS SENiN OLSUN.

	Yüzüm hüzün oldu yine... Seninleyken sensizlikte Yüreğim öyle acıyor ki Yüreğim öyle kanıyor ki Seninleyim ama sensizim Anlayamadığım Bilemediğim bir sessizlik var içimde Kelimeler tamamlayamıyor Cümleler yetmiyor anlatmaya Bir hüzün var işte Bir hüzün yüreğimde… Yine hüzün düştü kalemime Yine hüzün yazdı yüreğim Yine dilimde aynı şarkı  “Bir kalbin içinde ağlıyor aşk” Yüzüm hüzün oldu yine Gülümsemelerim yok oldu Tebessümlerim soldu Bakışlarım donuk Dudaklarımda ise Hala anlatamadığım Hala soramadığım Bir acı… Bir hüzün… Nedenini anlayamadığım bir hüzün...
	Yüzüm hüzün oldu yine... Seninleyken sensizlikte BEĞENDİYSEN VE ALANINA EKLEMEK İSTERSEN YORUM YAZ - BLOG AL'A BAS SENiN OLSUN.

Bir yol var/dı önümüzde,

Ben vardım Sen düş/tün,

Uyandım...

Bir hayalin var/dı aklımın ötesinde,

Ben inandım, Sen düş/tün,

Uyandım...

Bir sevgin var/dı içimde büyüyen,

Ben bildim, Sen düş/tün,

Uyandım...

Bir gözyaşım var/dı güllere ağlayan,

Sen güldün, Ben düş/tüm,

Uyandım...

Menzilime sen düş/tün.

Sana vardım

Hayaline kandım.

Kalbime sen düş/tün

Aşkınla yandım

Gözyaşımla akıllandım.

Ben vardım,

Sen düş/tün

Ağlayarak uyandım

HaZaN MaKaMı

  

Hani bir yağmur yağar ya bazen...

(Birden uzun zamandır haber
alamadığınız ve ne yaptığını bilmediğiniz sevdiğiniz gelir aklınıza.)

Hani gök gürler ya arkasından...

(Arayıp aramamayı düşünürsünüz önce.
İçinizden bir ses "ara" demektedir ve o sesi dinlersiniz. Telefon
ellerinizdedir, numaralarsa aklınızda. Dokunursunuz tuşlara.)

Hani şimşekler çakar peşinden...

(O da çok sevinmiştir sesinizi
duyduğuna. "Nasılsın?" diye sorarsınız ama aslında merak ettiğiniz şey "Bensiz nasılsın?" dır.)

İşte öyle birşey...

Hani ıssız bir yoldan geçerken...

(Duyduğunuz ses öyle tanıdıktır ki,
güven ve huzur verir size. Birlikte yaşadığınız anlar birer birer
aklınıza gelir, yaşadığınız anılar gözünüzün önünden teker teker geçer.)

Hani bir korku duyar da insan...

(Ses tonundan birşeyler anlamaya
çalışırsınız. En ufak bir titremeyi, en ufak bir heyecan kırıntısını
kendinize yorarsınız. "Demek o da etkileniyor" dersiniz. Ya da tam tersi...
Sesindeki soğukluk ile karşılaşmaktan korkarsınız. O soğukluk, içinde
size dair hiçbir şey kalmadığını gösterecektir ve bununla yüzleşmeye henüz
hazır değilsinizdir.)

Hani bir şarkı söyler içinden...

(Söylemek istediğiniz öyle çok şey
vardır ki. Örneğin "Özledim." demek istersiniz ama dudaklarınızdan bir
türlü dökülmez bu kelime. Ayni şekilde düşünmediğini görme ihtimali
tedirgin eder sizi.)

İşte öyle birşey...

Hani eski bir resme bakarken...

(Sahi neden ayrılmıştınız? Neydi bu
aşkı bitiren şey? O an çok da anlamsız gelir aklınıza gelen nedenler.
Belki basit bir kavga, belki bir kıskançlık.. Ama
hiçbir şeyin önemi yoktur artık. O telefonun diğer ucundadır ve aklınızda
sadece onunla mutlu olduğunuz anlar vardır.)

Hani yılları sayar da insan...

(Ayrılma anı ve sonrası gelir aklınıza.
Umudunuzun yok olduğu ve geceler boyu ağladığınız günler. Hani zaman
geçmek bilmezdi ve hani siz umutsuzca ölmeyi beklerdiniz ya.)

Hani gözleri dolar ya birden...

(Gözyaşlarınız, göz pınarlarınıza akın
eder. Ağlamamak için zor tutarsınız kendinizi. "Neden?" demek
istersiniz. "Neden bitti?" ... Yutkunursunuz, tek kelime edemezsiniz.
Dudaklarınızı ısırır, içinize akıtırsınız göz yaşlarınızı çaresiz. O an içinde
bulunduğunuz zor durumu anlamasını istemezsiniz.)

İşte öyle birşey...

Hani yıldızlar yanıp sönerken...

(Gökyüzü ışıl ışıldı aşık olduğunuz
geceler ve sizin gökyüzündeki tek yıldızınızdı o bir zamanlar. Her
parlayan yıldıza onun adını vermiştiniz.)

Hani bir yıldız kayar da insan...

(Her kayan yıldızda ona dair dilekler
tuttuğunuz gelir aklınıza. Başınızı kaldırır gök yüzüne bakarsınız; tek
bir yıldız dahi yoktur. Ve artık sonsuza kadar o yıldızsız gecelerde
yasamaya mahkumsunuzdur.)

Hani bir telaş duyar ya birden.

("Ne yapıyorum ben?" diye kızarsınız
kendinize. "Kendine iyi bak" deyip kapatırsınız telefonu ve yine yalnız
kalırsınız. Bir garip duygu çöker omuzlarınıza... Gözleriniz geceye
yenik düşer ve kapanır.)

İşte öyle birşey...

Sabah uyanırsınız ve sorarsınız kendinize "Neydi bu?" ... Cevabı yoktur.
Çünkü "İşte öyle bir şey" dir bu yaşadığınız...
Sadece bir kaç dakikalık bir süre içinde yaşadığınız
ve belki de bir daha asla yaşayamayacağınız
bir şey...

BEĞENDİYSEN VE ALANINA EKLEMEK İSTERSEN YORUM YAZ - BLOG AL'A BAS SENiN OLSUN.

Ateş sönmez yüreğindeyse..
Küllenmez umutların.. Her daim alevlendirir imanını..
Ve ateşin yürekten yüreğe dalgalanır..
Hissedilen en tatlı ateş olur..
Yakar ama umutsuzluğa sönük yanıtlar verir..
Bitti deme...
Sen koştukça yeşerir umutlar..
Sen coştukça dermanın var olur..
Çaren elbette bulunur.. Acın sonsuza dek son bulur..

Tükenmez umudun,direnmez hasretin kavuşmamaya..
Ve özlemin sılayla son bulur..
Kayboldu deme...
Aramazsan bulunmaz kayboldu dediklerin..
Duyulmaz ki sessiz çığlıkların..
Arayışın kayboldu dediklerine olmasın..
Arayışın bulmak istediklerine olsun..
Ve hayat çiçeklerin yaşamı solusun..
Tükendi deme...
Sen neyi buldun ki tükensin..
Aramayı öğren asıl hırsların tükensin..
Ağladığında hasretin tükensin..

Söndü deme; yüreğindeki sevda ateşine,
Bitti deme; tükendiğine inandığın umutlarına,
Kayboldu deme; arayamadıklarına,
Tükendi deme; bul ki öyle tüket hasretlerini,
Ve ararken kaybetme kendini
Bulamazsın sonra istediğin gerçek sevgini